Rustdag in Vardoe

Afgelopen nacht heb ik de tent ten noorden van Vardø opgezet. Het is een rustig gebied en ik kon de tent redelijk uit de wind plaatsen. ’s Avonds laat kwam er nog een korte regenbui en daarna was het rustig.

’s Morgens brandde ik om 7 uur al de tent uit, het was erg zonnig tot mijn verbazing en het was zelfs warm. Ik kon dus eindelijk eens rustig buiten ontbijten en koffie drinken. Daarna heb ik het fort bezocht wat niet echt bijzonder was.

Ik moet nog even kijken of ik vannacht of morgennacht naar Kirkenes vaar, de boot vertrekt om 4:00 uur ’s nachts dus dat is niet echt een handig tijdstip.

Bij deze weer wat foto’s van de omgeving hier:

Vardoe, eindpunt bereikt

Hoi!

na een winderige koude rustdag met wederom wat regen in Vadsoe was ik echt depressief geworden. Vadsoe is niet erg boeiend, ik wou een pizzeria bezoeken maar ik kon hem niet vinden dus heb zelf maar wat gekookt.

Ik was dusdanig slecht gehumeurd dat ik serieus overwoog om vanaf Vadsoe de boot naar Kirkenes te nemen. Bij Kirkenes is namelijk de luchthaven waar mijn vliegtuig naar NL vertrekt. In Vadsoe heb ik een ticket gekocht. Ik vertrek 10 juli dus ik heb nog even om hier in Vardø rond te kijken.

Gelukkig bleek het weerbericht eens juist te zijn: de wolken verdwenen vanochtend snel en maakten plaats voor blauwe lucht met zon, iets wat echt zeldzaam is hier lijkt het. Ik voelde mij gelijk een stuk beter en meer ontspannen. De weg die eerst druk was werd snel veel rustiger en het fietsen werd zelfs weer echt aangenaam.

Ik heb vrij vlot doorgefietst maar wel veel tijd genomen voor fotograferen en pauzeren. De route was fraai, hoewel ik al wel met dit type landschap bekend was. Op een gegeven moment moest ik kiezen: rechts afslaan en via de tunnel naar Vardø dat op een eiland ligt, of rechtdoor naar Hammingberg waar een bijzonder maanlandschap zou zijn.

Ik dacht dat de tunnel geen probleem zou zijn dus ik besloot eerst maar Vardø te gaan verkennen en vanuit Vardø evt. nog naar het maandlanschap te fietsen. Helaas bleek de luchtkwaliteit zeer matig in de tunnel, geen ventilatie dus het viel mij flink tegen. Ik denk dat ik daarom het maanlandschap niet bezoek, of ik moet een stukje liften, ik moet nog even kijken wat ik precies doe.

Maar ik ben nu achteraf toch erg blij dat ik niet in Vadsoe (vorige plaats) al de boot (Hurtigruten) naar Kirkenes heb genomen. Morgen zou het ook nog tot en met de middag redelijk tot goed weer zijn dus dat moet voldoende zijn om in ieder geval Vardø te verkennen. Vardø ziet er fraai uit, direct al vanaf het vaste land nodigt het uit om te bezoeken. Vardø ligt op een eiland wat dus met een tunnel verbonden is met het vaste land. Het zou een vestingplaats zijn en er valt zo te zien wel wat te bezoeken hier. Wildkamperen zou ook goed mogelijk moeten zijn volgens het personeel van het toeristenkantoor, in het noorden van dit eiland zou mooie natuur zijn dus daar zet ik vanavond te tent neer. Zolang het goed weer is ga ik hier wildkamperen, lekker rustig in de natuur en omdat het hier vrij winderig is ook weinig of geen muggen. En zo spaar ik nog wat geld uit want de prijzen hier voor een gewone kamer liggen tussen de 60 tot 140 euro per nacht.

Bij dezen de foto’s van de rit van vandaag:

rustdag in Vadsoe

Hoi!

ik heb besloten vandaag een rustdag in het niet al te bijzondere Vadsø te houden. Het is in ieder geval een plaats met enkele winkels. De afgelopen 2 dagen heb ik 250 kilometers gefietst en ik heb in de bush gekampeerd en aangezien het bijna continu heeft geregend had ik wel behoefte aan een hut.

Helaas blijkt hier geen camping te zijn hoewel dit wel door mijn kaart wordt aangegeven. 10 km terug zou er wel een zijn maar aangezien het gisteren erg druk op de weg was met veel vrachtverkeer op een vrij smalle weg had ik geen zin dit nog 2x te fietsen. Ik werd erg vriendelijk bij de touristoffice geholpen en het blijkt dat vanaf hier geen campings meer zijn. Ik moet dus wildkamperen of dure hotels nemen. De afgelopen nacht heb ik in een appartement geslapen wat ver boven mijn budget is maargoed ik heb besloten dit maar te accepteren want in deze hoek heb je geen andere optie. Wildkamperen doe ik misschien nog een keer maar het is hier erg winderig en koud en nat.

Eergisteren zou er 25 mm regen zijn gevallen, dat was zelfs hier uitzonderlijk. Gisteren heeft het ook weer veel geregend. Vandaag is het bewolkt maar droog en als het weerbericht inmiddels niet is gewijzigd zou het morgen zelfs een zonnige dag worden. Vandaar hier een rustdag en morgen wil ik dan verder fietsen naar Vardø wat 73 km verderop ligt.

Wel nog steeds erg veel campers hier, het blijkt dat dit een nationale toeristische route is… Maar ik heb besloten mij er maar niet verder aan te storen, het is nog maar een klein stukje fietsen tot mijn eindpunt en Vadsø zou een erg mooie plaats moeten zijn. Eventueel als ik nog zin heb kan  ik vanaf daar nog verder omhoog fietsen, 35 km totaal, en dan zou ik in een zeldzaam maanlandschap terecht komen wat slechts op 2 plekken op de aarde zou voorkomen, hier en op IJsland.

Ik moet nog even kijken hoe ik daarna terug ga, in ieder geval wil ik een vliegtuig nemen omdat hier geen treinstations meer zijn en omdat het hier erg afgelegen is. Ik h oef ook geen weken hier te blijven want echt super kleurrijk en vrolijk is het hier niet 🙂

Bij dezen wat foto’s van de afgelopen dagen:

Nesseby

Hoi!

eindelijk weer eens een internetgelegenheid om het weblog te updaten. Vanaf Finland heb ik praktisch geen internetgelegenheden meer gevonden. Het is hier erg afgelegen.

In Kautokeino kwam ik mijn Duitse fietsvrienden weer tegen. Daar heb ik een rustdag genomen en die dag was eindelijk eens zonnig goed weer. De volgende dag ben ik naar Karasjok gefietst waar je 130 km lang niets behalve enkele huizen tegenkomt. Ik had de hele dag regen, nog meer dan in 2009 toen ik ook dit stuk in de regen fietste. Toen hield de regen halverege op, dit keer nam het juist toe.

Vlak voor Karasjok zag ik een jeugdherberg maar 70 euro voor een hut voor 1 nacht was mij te duur, Op de camping heb ik een simpele hut genomen voor 40 euro en toen ik nog probeerde een iets lagere prijs te krijgen werd de campingeigenaar zelfs geirriteerd. Echt sympathiek vind ik de Noren tot nu toe echt niet helaas.

Er bleken enorm veel mieren in het dak van de hut te zitten dus ben ik verhuisd naar een andere kamer met gedeelde keuken waar Australiers zaten die praktisch niets zeiden. Een beetje een rare sfeer hier in Noorwegen. De mensen op straat zeggen ook niets.

Toen ik op de rustdag in Karasjok weer terug op de camping kwam, zag ik de Duitsers weer. Ze waren afgelopen avond laat gearriveerd. We hebben weer samen gegeten en in de tipi tent bij het vuur koffie gedronken en domino gespeeld. Na deze rustdag die in het saaie Karasjok toch geslaagd was (en geen regen!) ben ik weer verder gegaan. Ik had grondig genoeg van alle 50 plussers met hun mega campers en caravans en volgens de campingeigenares zou het oostelijk minder druk zijn. Ik ben in 2009 al op de Noordkaap geweest en ik vond het allemaal wat te ge-hyped dus heb ik besloten naar het meest oostelijke punt van Noorwegen te fietsen en dat is Vadsø.

De Noordkaap vond ik zeker mooi in 2009 maar het was niet mijn doel van mijn fietsreis. Mijn doel was de reis zelf inclusief Duitsland en Nederland en vooral ook Lapland en Zweden. Ik denk dat het ook beter is nu voor een nieuw gebied te kiezen i.p.v. de bekende route naar de Noordkaap.

Ik ben dus gisteren vanaf Karasjok niet links maar rechts afgeslagen en heb de behoorlijk brede rivier die erg fraai door een dal loopt naar Utsjoki gevolgd. Onderweg blokkeerde mijn ketting nog even tussen 2 tandbladen voor omdat een tiewrap van een kettinggeleidewiel stuk was. Dit is een ontwerpfout van de fietsfabrikant en ik moet dit nog eens goed fixen. In ieder geval heb ik het kunnen fixen en daarna fietste ik met pikzwarte vette handen. In Utsjoki heb ik de brug overgestoken want de rivier is de grens tussen Finland en Noorwegen. Ik was nu weer in Finland en bij een snackbar kon ik direct mijn handen wassen. Ik werd heel vriendelijk geholpen, ik kreeg extra sterke zeep om de handen te wassen. Daarna heb ik patat en een hamburger gegeten en kreeg ik nog gratis koffie aangeboden. Direct merk ik weer hoe veel sympathieker ik de Finnen vind vergeleken met de naar mijn mening op toerisme en geld ingestelde ietwat arrogante Noren.

Daarna ben ik weer verder gefietst, dit keer aan de Finse zijde van de grens. Omdat het 5 km na vertrek al begon te regenen en omdat deze regen af en toe in stortbuien overging en omdat het niet meer stopte met regen de hele dag behalve later op de avond, besloot ik weer een hut te huren. Helaas waren op alle campings alle hutten bezet omdat het nu piekseizoen voor de vissers is. Overal zie je nu vissers en bootjes op de rivier. Bij een camping kon de eigenaar mij dus geen hut geven maar hij vroeg of hij mij een gratis sauna aan kon bieden! Hij was al warm gestookt dus dit aanbod heb ik direct aangenomen, Het zal wel toeval zijn, maar ik zit nog maar even in Finland en ik voel mij direct beter en het is direct leuker. Na de sauna heb ik een stukje verder gefietst en de tent in de bush neergezet. Het wildkamperen bevalt mij hier erg slecht omdat er honderden muggen zijn die mij continu aanvallen. ’s Morgens zitten er honderden tussen de binnen en buitentent en je hoort een onafgebroken gezoem. Dit in combinatie met de bijna continue regen en continue bewolking maakt mij vrij depressief.

Ik heb 150 km gefietst deze dag want het hoeft van mij met dit klote weer niet meer zo lang te duren. Vandaag probeer ik nog 100 km te doen, eens kijken hoe ver ik kom want het regent weer onafgebroken en de lucht is erg grijs en donker. Het zou vandaag de hele dag regenen en morgen zou het slechts bewolkt zijn maar niet nat.

Ik hoop Vardø binnen twee dagen te bereiken, het zou een fraaie plaats moeten zijn met oude huizen die nog niet platgebrand zijn in de 2e wereldoorlog, iets wat zeldzaam is hier. Daarna wil ik de boot naar Kirkenes nemen waar ik terugvlieg.

Groeten uit een grauw winderig en erg nat en depressief Noorwegen!

Kautokeino

Hoi!

eergistermiddag ben ik van Enontekio naar Kautokeino gefietst. Wat aanvankelijk een gemakkelijk klein stukje fietsen leek bleek zo ongeveer de zwaarte tocht deze vakantie te zijn. Om 6 uur in de morgen vertrok ik en het was erg afgekoeld; die nacht was het de minimumtemperatuur 1 graad Celsius.

Er stond een erg sterke wind, windkracht 5 waardoor het erg koud voelde. Na een half uurtje had ik al geen gevoel meer in de voeten en handen. Ik had ook geen geschikte kleding voor deze omstandigheden. Ik ben toch maar doorgefietst, na 80 km zou ik in Kautokeino arriveren. Na een koffiepauze warmde ik wat op en voelden de handen weer goed. Op tijd arriveerde ik in Kautokeino waar ik weer het Duitse koppel ontmoette die ik ook in Arvidsjaur had ontmoet. Ze gingen op dezelfde camping staan en vanochtend hebben we samen ontbeten. Gistermiddag naar het Sami museum geweest wat erg interessant was. Vandaag rustdag, de spieren voelen nog zwaar aan na de kleine maar zware tocht van gisterochtend.

Vandaag eindelijk mooi zonnig weer. Morgen wil ik verder naar Karasjok fietsen. Helaas veel toerisme wat te verwachten viel; vrij veel verkeer op de wegen, ook veel trucks. Campings zijn tegenwoordig meer camper kameerplaatsen, de Duitsers zijn de enigen met tent daar. Ik heb een cabin. Grappig was dat de Duitse jongen zich ook grondig ergerde aan de deurklapperij van de autos. Hij werd er enorm nerveus van, heel herkenbaar. Camperen is tegenwoordig helaas met je tentje tussen de grote witte wallen van de campers die door bejaarde echtparen worden bestuurd staan. Dit is voor mij ook de reden dat ik meestal op campings een hut huur en verder alleen wildcampeer om deze bejaarden te vermijden.

In Enontekio stond zon caravan nog in de fik omdat er een gaslek was. Ik heb de brandweer laten bellen want dit leek niet goed te gaan. Het is gelukkig goed afgelopen.

groeten uit Kautokeino!