Via Papenburg naar Weener en weer terug

Afgelopen dinsdag fietste ik naar Papenburg en Weener. In Winschoten dronk ik een kop koffie om via het water naar de Duitse grens te rijden. Toen ik Winschoten uitfietste zag ik vier fietsers voor mij rijden in een rijtje. Ze hadden twee achtertassen aan de achterdrager hangen dus het leken vakantiefietsers. De fietsen hadden dunne bandjes en de fietsers hadden een diepe zit. Ik hoorde een ontspannen deuntje van jazz-achtige muziek, een blazer, uit een van de fietstasssen komen. Normaal heb ik een afkeer voor muziek op de fiets, omdat mensen vaak enorme bagger luisteren. Maar dit klonk zowaar ontspannen en leuk. Ik reed een stukje achter deze op laag tempo rijdende fietsers aan via het water naar Duitsland. Ik vroeg mij af wat de nationaliteit zou zijn – ik dacht dat het Duitsers waren hoewel Duitsers meestal niet op wielrenfietsen met dunne bandjes rijden. Iets voor Oudeschans reed ik naast de onbekende rijders en kwam tot de ontdekking dat het Engelsen waren die vanuit Londen waren vertrokken en vandaag ging de reis naar Papenburg. Ze hadden een voorspoedige reis gehad en waren positief over de Nederlandse fietspaden.

Vervolgens reed ik verder naar Papenburg en daarna langs de Eems omhoog naar het treinstation te Weener. Eerst bezocht ik de bakker om wat te eten en drinken. Toen ik bij het treinstation arriveerde zag ik geen trein staan. Dat beloofde niet veel goeds. Al eerder kwam ik hier op een leeg treinstation. Ik begreep niet waarom er geen trein stond, ik was vijf minuten te vroeg maar nergens was iets te lezen over gewijzigde dienstregeling. Het digitale informatiebord met begewende tekst gaf nota bene aan dat het treinnummer dat ik gepland had over vijf minuten naar Groningen zou vertrekken.

Na een telefoontje bleek dat er landelijke stakingen waren, iets wat ik wel had gehoord maar niet bij stil had gestaan. Dat betekende dat ik terug moest fietsen. Dit keer met wat meer tegenwind. Ik besloot voor de afwisseling eerst een stukje naar Delfzijl te fietsen en weer terug naar de stad. Het is een tamelijk monotoon landschap met weinig natuurlijke elementen. Grootschalige industriele landbouw: veel rechte lijnen, kaal, monocultuur. Kanonnen om vogels te verjagen. Toch heeft de lelijkheid in dit stukje Groningen ook wel weer zijn schoonheid: het is zo saai en monotoon dat het hierdoor weer een eigen karakter heeft. Via lange rechte wegen fietse ik richting Slochteren. Daarna nog een stukje langs het water de stad in. Afgezien van een ongeplande terugreis was het weer een mooie fietstocht met nog aardig weer. Wel fris, maar ook best wat zon.

Total distance: 156911 m
Total time: 11:55:46
Download

Grote onderhoudsbeurt ligfiets

Aan het begin van deze maand besloot ik mijn ligfiets een grote onderhoudsbeurt te geven. Reden was dat de fiets al langere tijd slecht liep. Ook gaven de ketting en kettingwielen veel vet af. Ik smeer normaliter met dikke goedkope olie. Dan loopt de fiets mooi stil en spoelt de olie niet na 1 regenbui af. Het grote nadeel is echter dat het smeer veel viezigheid vasthoudt wat samenklontert en op kettingbuizen, tandwielen en frame ophoopt en regelmatig aan je kleding gaat zitten. Ik ergerde mij hier flink aan. Ook maakte de aandrijving steeds meer lawaai omdat enkele onderdelen zoals kettingbuis krom waren. Ik had namelijk voor weinig geld bij een groothandel LDPE buis voor beregening gekocht omdat dit veel goedkoper is dan de kettingbuis die ligfietswinkels verkopen. Deze buis was echter door opslag nog gebogen (door oprollen) en ik had niet de moeite genomen de buis voor bevestiging recht te buigen. Hierdoor bleeft de kettingbuis krom staan en liep de ketting aan. Ook heb ik al jaren af en toe was last van de bovenrug door het zitje dat niet helemaal goed aansluit op mijn lichaamslengte. En onder het zitje waren kunstsstof busjes losgeraakt waardoor speling bij het verende element ontstond.

Kettingbuis vervangen

Al deze problemen zijn nu verholpen: ik heb de resterende nog ongebruikte LDPE buis recht gemaakt door deze boven het vuur te verhitten. Daarna kun je hem blijvend vormen, recht in dit geval. De uiteinden van de buis heb ik in diameter vergroot door de uiteinden ook te verhitten en er een sleutel met grote diameter in te drukken. Zo loopt de ketting soepel in – en uit de buis. De nieuwe buizen heb ik gemonteerd en dit werkt prima. Tot nu toe lijkt het even goed te werken als de kettingbuizen die je in de ligfietswinkel koopt, ik betaalde echter 0,67 euro per meter, bij de ligfietswinkel betaal je 9,00 euro per meter.

Ketting smeren met graflicht kaarsvet

Als oplossing voor de kettingsmeerproblemen herinnerde ik mij van een experiment dat ik jaren terug deed het smeren met kaarsvet. Grafkaarslicht doet het goed dus ik bezocht de Action winkel in de stad om een grote grafkaars te kopen. Deze deed ik in een pan die ik verhitte. Je moet wel goed uitkijken dat de boel niet de fik in gaat. Daarna dompelde ik de lange ligfietsketting (die uit 2,5 gewone kettingen bestaat) in het vloeibare kaarsvet. Hierna monteerde ik de ketting weer m.b.v. snelschakels. Vooraf maakte ik alle onderdelen van de aandrijving schoon.

Zitting verlengen

Ik nam een ijzerzaag en zaagde het zitje in het midden doormidden. Ik boorde enkele gaten in twee MDF latten zodat ik het zitje in lengte kan verstellen om zo te experimenteren met een zo goed mogelijke lengte. Het ziet er niet fraai uit, maar het werkt wel.

Busjes fixeren

Al enkele jaren gaan twee kunststof busjes nabij het verende element in het frame los waardoor speling ontstaan in het frame. Hierdoor kun je wel gewoon fietsen, maar het hoort niet. Ik heb met twee stukjes resterende kettingbuis een opvulling gemaakt zodat deze busjes nu gefixeerd zijn. De speling in het frame is nu verdwenen.

Kettingwiel verwijderen

Het kettinggeleidewiel onder het zitje bleek aardig versleten: er waren nog maar drie tandjes over, de rest was volledig weggesleten. Helaas zat het lager van het kettingwiel vast op de as. Met moeite kon ik hem er af slaan met een hamer om vervolgens een ander kettingwiel te monteren.

Na al dit onderhoud rijdt de ligfiets weer een stuk beter. Ik heb inmiddels 190 km bij veelal goed en droog weer gefiets met de door kaarsvet gesmeerde ketting. Ik blijf net zo lang doorfietsen tot de ketting aan een nieuwe smeerbeurt toe is. Ik ben benieuwd hoe lang de ketting gesmeerd blijft maar het lijkt positief.

Weener retour

Gisteren besloot ik een fietstocht met de ligger te maken. Het was mooi zonnig weer, maar met een windkracht 4 recht tegen de wind in was het nog redelijk pittig. Via een natuurgebied bereikte ik Sappemeer waar ik een kerk ontdekte die ik vermoedelijk nog niet eerder bezocht heb. Hij had een aparte toren en ik vond hem fraai om te zien. Na een korte luchpauze op het grasveld bij de kerk fietste ik verder. Bij Scheemda nam ik het fietspad langs het kanaal naar Winschoten. Hier bezocht ik een koffiedrinkgelegenheid om mijn koffieverslaving tegemoet te komen. Daarna bezocht ik nog even een muziekwinkel om vervoglens via Oudeschans verder te fietsen. Daarna reed ik boven Bellingwolde de grens over richting Weener. Pas na 80 km stopte de tegenwind. Nu reed ik in noordwestelijke richting. In Weener nam ik bij de bakker een broodje gezond met flinke bak koffie.

Via een leuke binnendoorroute reed ik richting Mohlenwarf. Net toen ik kracht wilde zetten om te versnellen terwijl ik de weg op reed knapte de ketting. Het is lang geleden dat ik voor het laatst geplaagd werd door een gebroken fietsketting en het is de eerste keer dat mij een Shimano ketting breekt. Ik dacht dat die niet zouden knappen zoals de KMC en SRAM kettingen die vroeger wel bij mij knapten, maar helaas.

Ik zocht een minder druk plekje in de berm op en pakte de reparatieset er bij. Gelukkig had ik een kettingpons bij me zodat ik de ketting kon inkorten. Officieel mag je een pin uit een Shimano ketting naar mijn beste weten niet (bijna) uit en vervoglens weer terug (in) drukken, maar omdat ik geen aparte pin of snelschakel bij me had was er geen andere optie. Na 1 mislukte poging ging de tweede inkortpoging goed. De pin drukte soepel en recht terug de ketting in en de oude gebroken schakel was verwijderd. Hij was gescheurd aan de zijkant. Inmiddels zaten mijn handen behoorlijk onder het kettingvet. Ik moet toch maar eens handschoentjes kopen want die kettingvet is vreselijk vies.

Gelukkig lag op ongeveer honderd meter afstand een supermarkt met toilet waar ik uitgebreid mijn handen kon wassen. Dit kostte wel zo’n tien minuten tijd waarna ik voorzichtig begon te fietsen. Het voelde goed en ik reed weer de weg op om de route te vervolgen.

Via het industriegebied fietste ik naar Delfzijl en Appingedam. Ik zag vrij veel mensen in een kano op het water. Dat zag er mooi uit. Bij de brug zag ik een hele groep wielrenners in flitsende futurischtische kleding.

Met de wind in de rug kon ik lekker doortrappen met snelheden tussen de 25 en 30 km/uur. De zon zag je wazig door de licht bewolkte hemel doorschijnen en het werd bijna volledig stil op het snelfietspad van Ten Boer naar de stad. Dit was eigenlijk het mooiste stukje fietsen. Het was weer een aangename tocht en het was weer lekker om liggend rond te rijden.

Total distance: 159147 m
Total time: 01:27:34
Download

Naar Wirdum en Eenum

Vorige week woensdag fietste ik met de ligger via Garrelsweer naar Wirdum en Eenum. In Eenum was een schilder bezig om de kerk te verven. Ik maakte een praatje met hem en nam een pauze op het bankje naast de kerk. Ik had een fraai uitzicht op de omgeving en het dorp vanaf de hoger gelegen wierde.

Total distance: 50758 m
Total time: 10:25:01
Download

Nieuwe trapas in Raleigh

De afgelopen maanden had ik problemen met de trapas in de Raleigh fiets: ondanks schoonmaken en afstellen en het oude cup-en-cone lager van nieuwe kogellagers voorzien te hebben bleef het lager niet lekker lopen. Tijdens twee fietstochten hoorde ik een tik uit het lager komen die na ruim honderd kilometer fietsen weer verdween.

Uiteindelijk heb ik besloten een modern bottom-bracket te kopen: een Shimano BB-UN55. Ik mat vooraf de breedte van de oude trapas op, mat de breedte van het frame waar het lager in gaat, controleerde of het een JIS versie was en hoopte dat de schroefdraden in het frame zouden passen op die van het lager. Dit laatste zag ik nog wel mis gaan aangezien dit geen nieuwe fiets meer is en oudere fietsen hadden vroeger soms een afwijkende, niet gestandaardiseerde schroefdraad.

Het nieuwe lager kostte slechts 15 euro dus ik waagde het er maar op. Aanvankelijk wilde ik een Phil Woods bottom bracket kopen maar deze gaat inclusief speciaal gereedschap meer dan het tienvoudige kosten en zou in de natte Nederlandse weersomstandigheden niet per se onderhoudsarmer zijn begreep ik van enkele mensen.

Afgelopen zondag demonteerde ik de cranks en het oude lager. Het nieuwe lager paste niet direct in het frame omdat er nog een popnagel in het frame zat van de aan de onderzijde gelegen kabel-geleider. Deze popnagel blokkeerde het nieuwe bottombracker die een grotere diameter had dan de oude versie. Ik boorde de popnagel voorzichtig uit waarna het bottom bracket paste. Na wat prutsen bleek dat de schroefdraaden aan beide zijden ook pasten! En ook de oude cranks pasten op de nieuwe trapas. Na ruim drie uur sleutelen zat het nieuwe lager in de fiets. Het ziet er goed uit en draait soepel.

Hiermee is de oude wielrenfiets weer wat verder opgewaardeerd. Het oude lager bewaar ik.