Via Papenburg naar Weener en weer terug

Afgelopen dinsdag fietste ik naar Papenburg en Weener. In Winschoten dronk ik een kop koffie om via het water naar de Duitse grens te rijden. Toen ik Winschoten uitfietste zag ik vier fietsers voor mij rijden in een rijtje. Ze hadden twee achtertassen aan de achterdrager hangen dus het leken vakantiefietsers. De fietsen hadden dunne bandjes en de fietsers hadden een diepe zit. Ik hoorde een ontspannen deuntje van jazz-achtige muziek, een blazer, uit een van de fietstasssen komen. Normaal heb ik een afkeer voor muziek op de fiets, omdat mensen vaak enorme bagger luisteren. Maar dit klonk zowaar ontspannen en leuk. Ik reed een stukje achter deze op laag tempo rijdende fietsers aan via het water naar Duitsland. Ik vroeg mij af wat de nationaliteit zou zijn – ik dacht dat het Duitsers waren hoewel Duitsers meestal niet op wielrenfietsen met dunne bandjes rijden. Iets voor Oudeschans reed ik naast de onbekende rijders en kwam tot de ontdekking dat het Engelsen waren die vanuit Londen waren vertrokken en vandaag ging de reis naar Papenburg. Ze hadden een voorspoedige reis gehad en waren positief over de Nederlandse fietspaden.

Vervolgens reed ik verder naar Papenburg en daarna langs de Eems omhoog naar het treinstation te Weener. Eerst bezocht ik de bakker om wat te eten en drinken. Toen ik bij het treinstation arriveerde zag ik geen trein staan. Dat beloofde niet veel goeds. Al eerder kwam ik hier op een leeg treinstation. Ik begreep niet waarom er geen trein stond, ik was vijf minuten te vroeg maar nergens was iets te lezen over gewijzigde dienstregeling. Het digitale informatiebord met begewende tekst gaf nota bene aan dat het treinnummer dat ik gepland had over vijf minuten naar Groningen zou vertrekken.

Na een telefoontje bleek dat er landelijke stakingen waren, iets wat ik wel had gehoord maar niet bij stil had gestaan. Dat betekende dat ik terug moest fietsen. Dit keer met wat meer tegenwind. Ik besloot voor de afwisseling eerst een stukje naar Delfzijl te fietsen en weer terug naar de stad. Het is een tamelijk monotoon landschap met weinig natuurlijke elementen. Grootschalige industriele landbouw: veel rechte lijnen, kaal, monocultuur. Kanonnen om vogels te verjagen. Toch heeft de lelijkheid in dit stukje Groningen ook wel weer zijn schoonheid: het is zo saai en monotoon dat het hierdoor weer een eigen karakter heeft. Via lange rechte wegen fietse ik richting Slochteren. Daarna nog een stukje langs het water de stad in. Afgezien van een ongeplande terugreis was het weer een mooie fietstocht met nog aardig weer. Wel fris, maar ook best wat zon.

Total distance: 156911 m
Total Time: 11:55:46
Download

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *