Zuiderzeeballade brevet

Afgelopen zaterdag en zondag reed ik het Zuiderzeeballade brevet. Een rondje van 400 kilometer rond het IJsselmeer. De avond voor het brevet ontdekte ik tijdens het oppompen van mijn banden een subtiel krasje – scheurtje in de zijwand van de voorband. Ik besloot de voorband toch maar preventief te vervangen. Ik moet zeggen dat deze banden (Hutchinson 650B) toch wat tegenvallen en dat ik de mening van de mensen die wel enthousiast zijn over banden met soepele wanden niet deel: te vaak komen er scheuren en beschadigingen in de zijwand van deze banden, vaak al na enkele duizenden kilometers fietsen met als gevolg vroeg of laat een bobbel en uitstekende binnenband. Hierdoor vind ik deze banden niet zo betrouwbaar en vooral erg duur in het gebruik. Liefhebbers van dit type banden vinden dat de anti-lek banden te stug en oncomfortabel rijden, maar ik merk weinig of geen verschil.

Ook constateerde ik te veel speling in het trapaslager waarvan ik onlangs de kogels heb vervangen omdat twee oude kogels gebroken waren. Ik stelde het lager opnieuw af, dit keer met een minimale speling.

Het startpunt was een café in Amsterdam. Al ruim op tijd was ik in Amsterdam om eerst wat te eten. Het viel mij nog niet mee om met de stedelijke chaos om te gaan, overal toeristen die totaal niet uitkijken en regelmatig op de verkeerde weghelft lopen en fietsen en ongelukken veroorzaken als je niet heel goed uitkijkt.

Na een heerlijke maaltijd begaf ik mij naar het startpunt waar al veel fietsers waren gearriveerd. De organisator was, als ik het goed begreep, verhinderd dus iemand anders nam het over. Jammer genoeg kreeg ik niet de bekende gele stempelkaart maar een wit kaartje. Wat ik ook jammer vond was dat alle stempelposten vrije stempelposten waren: nergens kon je een stempel halen, je moest zelf maar een foto maken op een herkenbaar punt als bewijs. Hierdoor geeft het brevet mij een minder officieel gevoel dan een brevet waar wel een echte stempelkaart met echte stempelposten zijn.

Niettemin was de route erg fraai, veelal voer deze over verkeersluwe wegen. Na de start reden we de stad uit en al snel zaten we op rustige wegen. Een Engelsman fietste een stukje met mij mee maar bij een splitsing merkte hij op dat de route volgens hem rechtdoor ging. Ik zag toch duidelijk dat de route langs de kust voer en dat hier afgeslagen moest worden dus fietste ik alleen verder. Inmiddels werd het donker en steeds zag ik op ongeveer dezelfde afstand enkele honderden meters verderop een duidelijk rode achterlamp. Iets voor Enkhuizen zat ik nu vlak achter deze fietser maar ik werd ook door een andere fietser ingehaald. Enkhuizen was de eerste vrije controle waar ik bij een café om een stempel vroeg die ik ook kreeg. Hier at ik een appelgebakje.

Na Enkhuizen fietste ik tot de Afsluitdijk met een andere fietser die ongeveer dezelfde snelheid reed. De wind kam uit het noorden dus direct hadden we redelijk wat tegenwind hoewel er ook stukken op de heenweg waren die windluw waren. In Oudesluis nam ik een foto van het plaatsnaambord met de fiets als bewijs. Niet veel later arriveerden we bij de Afsluitdijk, 30 km tegen de wind in fietsen in het donker. Het was nu twee uur geweest. Aanvankelijk plande ik om halverwege de dijk een eetpauze te houden. Ik gokte ongeveer 1,5 uur te doen over deze oversteek dus keek ik precies 45 minuten na de start van de dijk op de GPS waarna ik constateerde dat ik reeds 20 van de 30 km had afgelegd. Dit gaf een mentale “boost” en ik besloot geen pauze te houden. De laatste 5 km nam de wind flink toe waardoor het nog even zwaar werd. Inmiddels werd het lichter, al rond half vier kleurde de lucht langzaam blauw.

In Friesland draaide de route zuidwaarts waardoor het fietsen nu een stuk eenvoudiger ging. In Makkum nam ik plaats op een bankje om wat te eten. Lokale jeugd liep slingerend voorbij – ze hadden zo te zien flink wat alcoholische consumpties genuttigd. De route voer verder naar Stavoren – via Hindelopen. Hier heb ik vaker gefietst. Wat is Friesland toch een fraaie provincie vergeleken met Noord Holland: veel rust, leegte en natuur. De wegen waren om deze tijd nog helemaal leeg. Ik kwam af en toe een fietser tegen die aan het pauzeren was. Bij Oudemirdum zag ik iets van de weg een fiets bij een bankje geparkeerd staan. Het leek of de fietser aan het slapen was.

Nadat ik Lemmer passeerde volgde een bosrijk stuk waar het erg stil was, tot Blokzijl kwam ik geen fietsers meer tegen. Ik nam een korte pauze om ontbijtkoek te eten want ik kreeg honger. Tot Blokzijl werd het lastig om mijn ogen open te houden. Dit had ik nog niet eerder meegemaakt! Ik besloot nog even door te fietsen – er was hier nauwelijks verkeer en mocht het erger worden dan zou ik even gaan slapen in een struikgewas. Maar iets voor Genemuiden verdween deze vermoeidheid weer – en kwam niet meer terug. Ik fietste vervolgens door tot Genemuiden waar ik precies om negen uur arriveerde, het tijdstip waarop de veerboot begon te varen. Hij lag al klaar voor vertrek dus ik sprintte naar de boot en kon nog mee. Een groepje brevetrijders was al de veerboot.

Daarna liepen veel religieuze figuren door het dorp, mannen in stijve zwarte pakken met stropdassen, vrouwen met merkwaardige hoedjes op. Zelfs de jeugd liep er zo bij. Het leek wel spitsuur zoveel auto’s waren op weg naar de kerk: in iedere auto zaten families met stijve kleding. Ik realiseerde mij dat door deze religieuze ongein ik de koffie waar ik erg naar verlangde wel op mijn buik kon schrijven. In het centrum van Kampen bleek inderdaad alles gesloten te zijn. Iets verderop, op het platteland, zag ik een gezellig houten huisje met enkele (lig)fietsen geparkeerd. Enkele randonneurs zaten hier gezellig koffie met appelgebak te consumeren – het was zelfbediening. Ik voelde mij opeens stukken beter mentaal en voor slechts een euro per consumptie nam ik twee koffie met appelgebak. Hier was het erg gezellig en ik constateerde na enkele minuten praten dat de twee ligfietsers ook meededen aan het 400 km brevet van vorig jaar (Delfzijl – Vlissingen) en dat ik met hen pannenkoeken had gegeten in Giethoorn. Er zat nog een jonge vrolijke Duitse fietser bij met een Belgisch fietspak aan.

Daarna brak de zon ook door dus smeerde ik mij in met zonnebrandcrème. Via Harderwijk fietste ik verder naar het laatste controlepunt voor het eindpunt – strand Nulde. Hier kwam ik de ligfietsers en Duitser weer tegen. Hier zaten aardig wat fietsers op het terras. Het einde was in zicht en ik rekende uit dat ik zelfs sneller dan mijn tijd van vorig jaar op de ligfiets kon rijden. Dit stimuleerde om flink door te fietsen. Als ik het gemiddelde op 20 km/uur kon houden zou ik in iets meer dan 20 uur finishen – vorig jaar deed ik 21,5 uur over de 412 km. Via Spakenburg, Huizen en Naarden voer de route over toeristische en vaak smalle fietspaden naar Amsterdam. Het werd duidelijk drukker op de fietspaden waardoor het wel wat opletten was.

Bij het Naarderbos was een hardloopwedstrijd op de fietsroute maar ik bleef de route wel volgen ondanks dat enkele medewerkers van de wedstrijd wat schreeuwden. Daarna voer de route langs het water met luxe villa’s en fiets – wandelpaden die bochtig waren. Dit fietste niet zo snel maar het laatste stukje over de IJdijk was weer rustig en fraai. Zo fietste ik na de drukte de laatste kilometers door een aangenaam rustig en groen gebied de hoofdstad in. Toen was het nog maar 1,2 km tot het café. Hier zaten veel fietsers – waaronder ook de organisator als ik het goed begrijp. Ik trakteerde mijzelf eerst op koffie met gebak en vervolgens consumeerde ik nog een biertje. Ik sprak met enkele fietsers en vervolgens nam ik de trein terug naar Groningen. Het was weer een mooi en geslaagd avontuur. Wel overweeg ik een volgend brevet van dergelijke afstand met de ligger te rijden: het bukken gaat best goed, maar het is toch wel wat spartaanser voor het achterwerk en polsen dan de ligger.

Total distance: 404563 m
Total Time: 20:20:08
Download

Rondje Groningen – Friesland

Gisterochtend vertrok ik om tien uur voor een trainingsrit door Groningen en Friesland. Het was wederom erg warm en benauwd weer. Het eerste stuk van de route was wat saai, vooral dit stukje van Friesland vind ik niet zo interessant. Maar iets voor Sneek begon het mooier te worden: minder verkeer en bebouwing en meer natuur met weidse uitzichten.

Iets voor Sneek begon de lucht donker te kleuren en de wind nam toe. Net buiten Sneek begon het erg hard te regenen en al snel waren de fietspaden leeg. Het rommelde ook wat in de lucht maar ik besloot door te fietsen. De fietsverlichting was ingeschakeld en grote hoeveelheden water verplaatsten zich over het asfalt. Het zicht was ook beperkt maar ik kon de snelheid wel op zo’n 18 km/uur houden.

Vrij snel namen de regen en wind weer in heftigheid af en op een gegeven ogenblik zag ik veel witte hagelstenen in de berm liggen. Ze waren behoorlijk groot en ik zag regelmatig mannen op ladders het dak van hun huis inspecteren. Een man begon vanaf de ladder nog iets in het Fries tegen mij te praten terwijl ik voorbijfietste maar ik kon het niet verstaan.

Ik fietste nu tegen de wind in naar Harlingen waar ik koffie dronk en in een restaurant een heerlijke pannenkoek at. Hierna werd het landschap nog opener en over dijkjes fietste ik door aardige plaatsjes met leuke oude huizen die er nog niet zo lelijk modern en monotoon uitzagen. Dit is een fraai stukje van Friesland waar het ook aangenaam stil en verkeersluw is.

’s Avonds kleurde de hemel oranje blauw. In Holwerd dronk ik mijn laatste koffie in een kroeg. Iets na Lauwersoog begon er een steeds frequentere tik in mijn trapas lager hoorbaar te worden. Ik vroeg mij af of ik zonder problemen Groningen zou halen maar dat lukte gelukkig zonder problemen. Dat wordt helaas weer sleutelen maar het was een hele aangename fietstocht.

Total distance: 246262 m
Total Time: 14:28:36
Download