Naar Leeuwarden

Gisteren was het fraai zonnig weer, maar wel met een erg krachtige oostelijke wind. Ik besloot daarom de route af te laten hangen van de windrichting dus ging het naar Friesland. Zonder veel moeite haalde ik snelheden tegen de 30 km/uur. Dit keer fietste ik met de ligfiets wat erg aangenaam was. Het comfort is toch wel bijzonder groot zo na een tijdje te hebben gebukfietst. Ik merk nu weer hoe goed, snel, wendbaar en comfortabel deze Challenge Furai ligfiets is. Ik denk dat het de beste fiets is die ik tot nu toe heb gehad.

Dat neemt niet weg dat een bukfiets zoals de recent gekochte Raleigh ook heel prettig is om mee te fietsen. Het is Fijn om iedere dag zelf te kunnen kiezen of ik wil bukken of liggen. Pas nu ik twee goede verschillende soorten fietsen heb ben ik echt tevreden.

Via fraaie kleine dorpjes of gehuchten als Leegkerk, Den Horn en Niekerk reed ik eerst door de provincie Groningen. In het kleine kerkje van Den Horn was een boekenmarkt. Met windkracht vijf was het op de stukjes waar de wind van opzij kwam nog wel even opletten om het stuur recht te houden.

In Gerkesklooster stond nog een fraai kerkje met een opvallende achterzijde. Wellicht is dit ooit een brouwerij van een voormalig klooster geweest: aanvankelijk stond hier namelijk een klooster dat is afgebroken maar waarvan de brouwerij is blijven staan. Deze brouwerij is later als kerk in genomen. Ook zou de klok uit de kerktoren gestolen en verkocht zijn tijdens de tachtigjarige oorlog in 1571. Deze klok zou nu in de kerk in Gadstrup in Denemarken hangen.

Onderweg at ik nog wat in Buitenpost en al vrij snel arriveerde ik in Leeuwarden waar ik per trein terug naar Groningen reisde. Het was weer een aangename tocht.

Total distance: 67629 m
Total Time: 03:48:44
Download

Naar Slochteren

Vandaag scheen de zon dus besloot ik een stukje te gaan fietsen. Dit keer per ligfiets: de Challenge Furai die ik gisteren van Emmen naar Groningen fietste. Wat is het weer een genot na het ook niet onaangename bukfietsen weer op de ligfiets te rijden: de totaal ontspannen polsen en handen en ook ontspannen onderrug zijn opvallend. Het is net of je boven het afvalt zweeft. De beweging voelt heel soepel en natuurlijk aan.

In Slochteren bezoek ik de fraaie historische kerk. Vervolgens bezocht ik een leuke platenzaak in Hoogezand om een lp te kopen. Daarna reed ik door een fraai natuurgebied met prettig fietspad terug naar de stad. Het was weer een aangenaam rondje fietsen.

Total distance: 46158 m
Total Time: 04:17:41
Download

Met de ligger naar Groningen

Gisteren fietste ik per ligger van Emmen naar Groningen. Het is fris buiten en het regent ’s morgens. ’s Middags vertrek ik als het droog is. Ondanks de fikse tegenwind komt de gemiddeld bewogen snelheid toch nog uit op 22 km/uur. Vooral het laatste stukje is leuk: langs de dijk bij de Eems omhoog fietsen. Dit Oost Friese landschap heeft mij altijd aangesproken. Ik fiets dus niet door de bossen van Drenthe omdat ik de route langs de Eems leuker vind.

In Weener stap ik op de trein naar Groningen. Het was ondanks de kou en wind toch een aangename tocht en het ligfietsen ben ik nog niet verleerd.

Total distance: 61009 m
Total Time: 02:44:32
Download

BRM Bunnik – Na winters fietsgenot 300 km

Afgelopen vrijdagmiddag reisde ik per trein van Groningen naar Bunnik waar ik een jeugdherberg bezocht ter overnachting. Ik had mij namelijk ingeschreven voor het 300 kilometer brevet dat de dag daarop zou plaatsvinden.

De treinreis verliep rustig en tegen negen uur in de avond arriveerde ik bij de jeugdherberg. Jammer genoeg was het dit keer niet mogelijk een privé kamer te boeken zodat ik in een gedeelde kamer terechtkwam. Ik kan nooit goed slapen met meerdere mensen in een kamer en hoewel mijn kamergenoten vrij rustig waren sliep ik toch matig.

’s Morgens stond ik rond zevenen op en om half acht zat ik aan het ontbijt dat prima smaakte. Snel at ik dat op omdat het vertrek al om acht uur was. De organisator sprak de deelnemers nog toe en vervolgens vertrok iedereen.

Het eerste stuk reed ik met een andere fietser mee maar ik vond het tempo te hoog dus na even samen fietsen ging ik solo fietsen. Solo fietsen vind ik zonder meer aangenaam – ik neem als ik alleen fiets meer op van de omgeving en geniet dan doorgaans meer van het fietsen dan in een groepje. Overigens vind ik het wel leuk om af en toe even een stukje met rustige fietsers samen te rijden.

De route voer langs rustige wegen en pittoreske dorpjes. Fraaie historische woonhuizen met rieten daken en soms ramen met zeer fraaie blinden. De huizen lagen aan het water – de veenrivier de Giessen – een rivier met veel bochten. Er lagen ook fraaie houten molens aan het water.

Het eerste stuk was wel zwaar omdat er een fikse tegenwind stond. De eerste stempelpost lag op zo’n zeventig kilometer bij een tankstation. De tegenwind hield pas na zo’n 100 kilometer op omdat de route nu meer in oostelijke richting ging.

Op een gegeven moment zag ik opvallend veel auto’s met Belgische kentekenplaten. Ik ontmoette een andere fietser die ook met een historische fiets reed en we fietsten een stukje samen. Een vriendelijk en rustig persoon met een fraaie fiets.

Ik merkte na ruim honderd kilometer fietsen steeds vaker op dat het net leek of de trappers een heel klein stukje “doortrapten” terwijl ik de benen stil hield. Tevens hoorde ik, als dit gebeurde, een soort getik of geratel. Ik vroeg mij af of dit de lagers in het freewheel zouden kunnen zijn. Ik begon mij wel wat zorgen te maken over de fiets en of de fiets het zou gaan halen tot het eindpunt. Ik vond ook dat er voor mijn gevoel niet zoveel snelheid in de fiets zat, maar dat kon ook ikzelf zijn.

Toen ik in de buurt van Nijmegen kwam – het was iets voor zeven uur in de avond en dus nog licht – hoorde ik een sissend geluid uit de voorband komen. Ik fietste door en constateerde dat ik een lekke band had. Omdat het net begon te regenen parkeerde ik de fiets onder een flink overstekend dak van een autogarage die al gesloten was. Ik haalde het voorwiel uit de voorvork en pakte de bandenplakset en een reserve binnenband er bij. Helaas bleken de kunststof bandenlichters van matige kwaliteit: ik kocht dit setje bij een Action winkel. De lijm en plakkers zijn prima maar tijdens een vorige keer buitenband verwijderen is er een vermoeidheid in het kunststof opgetreden zodat de erg nauw sluitende buitenband te strak zat voor de bandenlichters, ze dreigden te scheuren.

Even leek het mogelijk dat ik deze rottige race buitenbandjes waar al meerdere scheurtjes en steentjes in het rubber zaten (deze rottige buitenbanden zaten al op de fiets toen ik de fietst kocht) er niet meer af zou krijgen. Gelukkig kwam ik op het heldere idee om de Brooks zadelspansleutel te gebruiken als bandenlichter – deze sleutel was dun genoeg om tussen de draad van de buitenband en velg te komen en iets daarnaast plaatste ik twee i.p.v. 1 kunststof bandenlichters om de kracht te verdelen. Dit werkte, de kunststof bandenlichters scheurden net niet en met veel voorzichtigheid en geduld en veel moeite lukte het uiteindelijk met veel moeite om de erg nauw sluitende buitenband van de velg af te krijgen. Helaas bleek de reserve binnenband na plaatsen direct leeg te lopen en besloot ik de lekke binnenband te plakken en terug te plaatsen. Wonder boven wonder lukte dit inclusief het opnieuw demonteren van de rottige buitenband.

Ik stapte weer op de fiets na ook nog even wat gegeten en gedronken te hebben en hoewel ik minstens drie kwartier bezig was geweest voelde ik mij fysiek weer een stuk beter, vooral het achterwerk, de bovenbeen spieren en de onderrug spieren die wat stijf en soms pijnlijk aanvoelden. Het bukfietsen blijkt dus ook niet geheel zonder problemen te zijn. Ik denk dat de onderrug klachten vooral ontstonden door langdurig diep te zitten om toch nog wat snelheid te houden bij het langdurig tegen de wind in fietsen.

Nu voer de route langs de Waal en het was inmiddels donker en mistig door de motregen. Via een kronkelende fraaie onverlichte weg reed ik parallel aan de rivier. Na een tijdje kwam ik bij Malden waar ik besloot om een McDonalds restaurant te bezoeken om te eten. Na het eten wilde ik weg fietsen en constateerde ik tot mijn verbazing dat nu de achterband leeg was!

Ik vroeg het personeel van de McDonalds of ik mijn band misschien binnen mocht plakken en dat mocht! Rustig en ontspannen zat ik warm binnen terwijl het buiten regende. Ik zat op een comfortabel bankje mijn band te plakken. Wellicht zou het drogen van de solutie ook nog wat sneller gaan binnen bij een wat hogere temperatuur. Een vriendelijke jongen vroeg of hij mij per automobiel naar huis moest brengen maar ik vertelde hem dat ik het nog wel zag zitten en dat deze ellende onderdeel van het avontuur was. Ik vroeg hem een foto van mij te maken en dat deed hij.

Vervolgens reed ik verder Nijmegen in. Daarna volgde ik een fietssnelweg – een fietspad van zeer hoge kwaliteit met paarse lampen. Ik denk dat dit fietspad veel geld heeft gekost om aan te leggen maar met de wind in de rug reed ik onder veel inspanning 25 tot 30 km/uur. Wel bewoog de hele fiets flink naar links en naar rechts, ook het stuur deed dat. Ik was verbaasd dat het achterwiel zo snel achteruit was gegaan. Ik had al in de spaken geknepen en enkele spaken waren erg slap. Ik controleerde de speling in de achternaaf maar die leek goed. Ik vroeg mij af of wellicht de achteras was gebroken. Ook hoorde ik nu regelmatig harde tikken maar ik kon niet plaatsen waar die vandaan kwamen. Ik maakte mij nog steeds wel enige zorgen over de fiets.

In Arnhem bezocht ik opnieuw een McDonalds restaurant waar twee andere randonneurs net uitgegeten waren. Ik sprak ze even en stempelde hier. Later toen ik Arnhem uitfietste met de nodige heuvels haalde ik ze bij. Ik zag twee rode lampjes die heel langzaam dichterbij kwamen. Ik fietste een stukje met ze mee maar het tempo lag me net iets te laag dus besloot ik alleen verder te fietsen.

Er waren op het laatste stuk nog enkele klimmetjes maar de doorgaande weg waar de route nu langs voer was aardig leeg. Ik reed door een groot bos en uiteindelijk bereikte ik Zeist. Vervolgens ging het via kleine weggetjes naar de finish in Bunnik bij de jeugdherberg. Hier zat de organisator met een andere fietser aan tafel te wachten op de fietsers die nog niet binnen waren. Ik nam een kopje koffie en praatte nog even na om vervolgens naar bed te gaan.

Het was een hele fraaie route met zelfs een klein stukje onverhard. De route zat goed in elkaar: het eerste stuk, bij licht, voer doorgaans over verkeersluwe wegen en ’s avonds laat voer de route langs doorgaande wegen.

Ik had wel een vermoeid achterwerk en wat stijve bovenbeenspieren maar verder voelde het lichaam prima aan. Voldaan ging ik naar bed en de volgende dag stond ik al weer rond zevenen op om te gaan ontbijten en de trein terug naar huis te nemen. Het was een mooi avontuur. Wel overweeg ik om grotere brevetten per ligfiets te gaan rijden omdat ik denk dat dit per ligfiets toch comfortabeler is.

Enkele dagen later constateerde ik dat de achtervelg over de breede volledig door gescheurd is. Omdat ik pas na het brevet een tikkend geluid opmerkte tijdens het remmen vermoed ik dat dat het moment was dat de velg volledig doorscheurde. Achteraf ben ik blij dat ik geen klapband heb gehad. Een volgende keer moet ik dus toch beter mijn fiets inspecteren hoewel mij tijdens het bandenplakken niets aan de velg is opgevallen.

Total distance: 306213 m
Total Time: 17:51:27
Download

Naar Weener

Vanvaag maakte ik een fietstocht naar Weener. Ik begon in Groningen en fietste via Kiel-Windeweer naar Muntendam waar ik de bakker bezocht voor een koffiepauze met gebak.

Total distance: 74131 m
Total Time: 05:49:01
Download