BRM Zwolle 200 km

Moi,

gisteren fietste ik samen met een goede vriend het eerste brevet van dit jaar: de BRM Zwolle 200 km. Het start en finish punt was bij een hotel waar ik een kamer boekte. Vrijdag avond reisde ik direct na mijn werk naar Zwolle om eerst wat te eten in de stad en om vervolgens naar het hotel te fietsen.

De ligging van het hotel was behoorlijk lelijk: bij een industrieel gebied naast een grote autosnelweg met verkeersknooppunt. Het hotel zelf zag er van buiten ook behoorlijk lelijk uit, nog lelijker dan het hotel dat ik vorig jaar voor het 400 km brevet in Delfzijl bezocht. Echter toen ik binnen kwam bleek het personeel erg vriendelijk en behulpzaam: zo kon ik zonder problemen mijn fiets in de personeelskamer kwijt. Ook bleek het aangenaam stil in de kamer te zijn en de bedden waren ook prima. Uitgerust werd ik rond half zeven wakker en om half acht stond ik op om aan het ontbijt te beginnen. Om acht uur arriveerde mijn vriend en inmiddels waren aardig wat fietsers in het restaurant verschenen.

Ik haalde mijn stempelkaart op en om negen uur vertrokken we. Eerst passeerden we Wezep en al snel reden we bosrijk gebied in. De wegen waren nog stil in de ochtend en de omgeving was erg fraai. Het was hier ook niet vlak, regelmatig waren er kleine heuvels waar de route over voer. Via Epe en Vierhouten arriveerden we bij de eerste controlepost in Elspeet waar we koffie met gebak namen. De eerste vijftig kilometers zaten er op en vervolgens vervolgde de rit naar de volgende controlepost die op honderd kilometer lag.

Via Uddel en Hoog Soeren reden we om Apeldoorn heen en voorbij Otterlo lag het tweede controlepunt. Wat ik wel jammer vond was dat het vaak lang langs redelijk drukke autowegen ging met redelijk wat verkeer. Maar de omgeving was prachtig en soms was het aardig klimmen voor mijn doen, ik ben immers het vlakke Drenthe, Groningen en Friesland gewend. Bij de tweede controlepost wat een pannenkoekenrestaurant was namen we pannenkoek met ijs wat erg goed smaakte. Na ook hier gestempeld te hebben reden we verder richting Hoenderloo. We passeerden een militair terrein en via Loenen arriveerden we in Klarenbeek waar Carnaval werd gevierd. Hier was veel lawaai en drukte.

Gelukkig konden we hier snel doorheen fietsen en eenmaal buiten Klarenbeek bleek er voor ons nog een carnavalskar te rijden vol met zeer lawaaiige luidsprekers en veel vieze uitlaatgassen. Het kostte nog wat moeite om deze kar in te halen en tijdens het inhalen werd door de luidsprekers onze inhaal actie omgeroepen. De mensen op de kar waren in ieder geval erg goed gehumeurd.

Na nog een stuk door het bos met heuvels gefietst te hebben kwamen we bij een dijkje terecht die richting de IJssel voer. Hier was de derde controlepost bij een tankstation. Hier stempelden we weer en ik nam een koffie. Ik sprak nog een Duits stel dat aangaf dat ze aardig door hun energie heen waren. Toch haalden ze ons al snel in en ik kreeg een inzinking: ik voelde mij niet zo fit meer en de bovenbenen voelden plotseling erg zwaar. Ik had moeite om de bewogen snelheid op zo’n 23 km/uur te houden. Ik besloot een chocoladereepje te nemen en even later verdween het zware gevoel weer wat uit de benen en begon ik wat op te knappen. Deze dijkroute werd druk bereden door automobilisten wat ik jammer vond. Ik miste een gescheiden fietspad op de dijk. Gelukkig werd de dijkweg snel rustiger en plotseling hoorde ik een klap gevolgd door een remmende bestelbus en piepende hond. De hond liep los over de weg en was aangereden. Het was een onaangename gebeurtenis.

Daarna werd het steeds rustiger op de weg en de zon stond laag. Het was fijn dat de zon nog flink ging schijnen wan ’s middags had het nog gemotregend. Het was koud en het water van de brede rivier stond hoog. Een fietspad stond zelfs geheel onder water en er lagen fraaie dijkhuisjes aan de dijk en soms was het water bevroren. Er was hier een weids landschap. Ik begon er weer van te genieten na mijn inzinking op 150 km. Het werd donker en we namen een korte pauze zodat ik nog een reep chocolade kon eten om het energieniveau op peil te houden.

Ik vind het altijd leuk om in het donker te fietsen en het lichaam voelde weer goed aan de laatste kilometers. Via het plaatsje Hattem naderden we Zwolle. We namen de spoorbrug met naastgelegen fietspad en passeerden nog een tweetal randonneurs waarvan een een lekke band aan het plakken was. Toen we de IJssel overgestoken waren volgde nog een rondje om de stad heen en finishten we binnen de 10 uur. We deden er negen uur en drie kwartier over en ik was tevreden met deze tijd. Ik had immers niet veel getraind op deze nieuwe fiets.

Tot mijn verbazing had ik weinig last van de polsen. Wel voelde ik een vermoeidheid en stijfheid aan de binnenzijde van de bovenbenen. En het zadel zat prima hoewel ik regelmatig even uit het zadel moest na zoveel uren zitten. Al met al was het een fraaie tocht en per trein reisde ik weer naar huis.

Total distance: 196153 m
Total Time: 09:45:32
Download

4 reacties op “BRM Zwolle 200 km

    • Hoi Roef!

      ja ik heb besloten, omdat ik tegenwoordig vaker in de stad moet fietsen, 1 van mijn 2 ligfietsen voor een racefiets in te ruilen. En omdat dat eigenlijk best goed bevalt fiets ik daar nu ook aardig veel toertochten mee.

      groeten, Jeroen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.