Maandelijks archief: juli 2017

BRM 400 Diagonaal Delfzijl – Vlissingen

Na toch wel flink twijfelen besloot ik afgelopen woensdag om mij toch in te gaan schrijven voor het 400 km brevet dat in Delfzijl start en finished in Vlissingen. Redenen voor twijfel waren een nog ietwat gevoelige rechter voet van de vorige 260 km en bijna geen ligfiets trainings kilometers. Ik vroeg mij af hoe de laatste 100 km zouden zijn. Maar de organisator was positief en een vriend van me ook, dus meldde ik me toch aan.

Afgelopen vrijdag avond fietste ik naar het treinstation van Emmen waar ik in de trein naar Zwolle stapte. Een omweg over Zwolle en daarna via Groningen naar Delzijl. Toen ik in de trein in Zwolle instapte trof ik twee mannen met racefiets. Een man van middelbare leeftijd, de ander bleek later 68 jaar oud te zijn. Beiden met een flitsende lichtgewicht racefiets.

Het was ontzettend grijs en regenachtig buiten, het gaf op het kale Groninger platteland een heel desolate maar ook bijzondere sfeer.

Toen ik overstapte op de trein naar Delfzijl zag ik deze twee mannen weer, met nog meer opvallende personen. Een lange man met baard en nog een andere fietser. Er werd niet veel gesproken. Op het eind van de rit vroeg ik of ze ook het brevet gingen rijden. Ja antwoordden ze.

Ik zocht mijn hotel op, normaal ben ik niet zo’n hotel liefhebber maar ik wilde het mij zo gemakkelijk mogelijk maken voor deze gelegenheid, het startpunt was bij dit hotel. Toen ik de fietsschuur opendeed om mijn fiets te parkeren trof ik een mooie klassieke randonneur aan, en een, naar mijn mening, hele fraaie koolstof ligfiets, donkerblauw met de Zeeuwse vlag erop. Ik wist van wie die fiets was, een 75 jarige Zeeuw.

Ik ging naar mijn kamer en vond het hotel niet echt mooi aan de buitenkant met zijn metalen wanden. Toch had het wel wat samen met dat natte grijze weer. Het hotel zag er overigens heel netjes uit, best luxe. Ik sliep goed en de volgende ochtend tijdens het ontbijt trof ik een jong persoon uit de V.S. Hij had onlangs nog een 600 km brevet gereden. Ik sprak nog een paar fietsers en we vertrokken om 9:00 uur. Het begon al snel te regenen, hele donkere wolken dreven boven mijn hoofd. Ik liet de groep maar snel gaan want ze reden me te hard. Ik had, zoals de organisator al per mail liet weten, maar wat ik niet kon geloven, toch wind in de rug! Dus het ging heel snel. Ik reed veel harder dan anders en ik hield dat makkelijk tot Zwolle vol. Ik begon hoop te krijgen, maar de achillespees deed wel wat raar en mijn GPS apparaat moest ik af-tapen omdat er anders regen in kon lopen omdat de aan / uit knop onlangs defect is geraakt. Zonder dat apparaat zou ik aangewezen zijn op een mede fietser. Kortom, ik bleef wat ongerust voor een goede afloop.

Het laatste stukje tot de stempelpost in Giethoorn (110 km) fietste ik met twee ligfietsers mee, ze reden op een M5 mid-racer en carbon high racer. Wel fraai om te zien met de 28 inch wielen. In Giethoorn trof ik een aantal collega fietsers die al aan het eten waren. Ik bestelde een pannekoek met appel die prima smaakte, ik deed er extra veel stroop en poedersuiker op. Ik was dus niet meer de laatste, dat vond ik wel prettig want anders moet je de hele 410 km alleen fietsen, dat kan ik wel, maar ik vind het toch juist leuk dat je af en toe een collega fietser treft en spreekt.

Na Zwolle bij de Veluwe kwamen de eerste hoogtemeters maar ook dat ging goed. De tweede stempelpost was in Scherpenzeel (220 km) waar ik begin van de avond arriveerde. Hier werden tosti’s geserveerd, broodjes, koffie, cola, etc. De organisatie was prima en het waren hele leuke mensen. Hier heb ik lekker gegeten en flink veel koffie gedronken om aan mijn caffeine verslaving tegemoet te komen. Daarna brak de zon zelfs door en werd het rustiger op de weg en begon ik er echt van te genieten. De twijfels verdwenen en ik begon nu te geloven dat het haalbaar was. In een klein dorpje met luidruchtige buiten disco bezocht ik een pizzeria om een pizza te eten want ik had opeens ontzettende honger. De mensen waren geinteresseerd in de fietstocht en wensten mij succes.

De route voer hierna langs fraaie watertjes, maar ook langdurig door stedelijk gebied, Dordrecht in, maar wel over rustige recht-toe-recht aan fietspaden die goed te fietsen waren. Wel een leuke afwisseling. In Dordrecht was het laatste (McDonalds) restaurant, hierna zou er geen mogelijkheid meer zijn om nog eten te kopen. Het was nu iets na twaalven en ik bestelde een flinke hoeveelheid zoetigheid. Hier trof ik een aardige collega fietser waar ik al eerder een stukje mee samen had gefietst deze tocht. Daarna vertrok ik weer en hij kwam later maar ik heb hem niet meer gezien.

Nu was het donker en fietste ik naar Zeeland. De wind kwam weer terug om 3:00 uur, dit keer was hij gedraaid en op enkele grote bruggen had ik hem recht tegen. Dat was echt zwaar want ik moest nog een kleine 100 km fietsen tot het eindpunt. Het lichaam voelde nog vrij goed, een beetje moe en de bovenbeen spieren werden wat stijf, maar verder geen problemen. Ik probeerde op constante snelheid door te fietsen en af en toe nam ik een korte pauze om wat te eten en drinken want ik ontdekte dat na enkele stroopwafels de snelheid direct met tien procent steeg.

Ik kwam nog een Duitse fiets collega tegen die had moeten overgeven, hij had maag problemen. Ik heb even met hem gepraat maar kon niets voor hem doen. Hij fietste zondermeer de tocht uit vertelde hij me. Daarna heb ik rustig naar het eindpunt gefietst. Ik was er veel sneller dan gedacht: de tijdlimiet was 27 uur, dus je moest zondag voor 12:00 uur finishen, ik finishte om 6:25 uur. Ik was ontzettend blij en de organisator feliciteerde me en kwam direct met eten en drinken. De definitieve afgelegde afstand komt uit op 412 km, een persoonlijk record want het oude record stond op 292 km die ik op de bukfiets fietste.

We hebben nog even gekletst waarna ik in het zaaltje van de turnvereniging op een vrij hard matje ben gaan liggen, net als enkele andere fietsers die al eerder gefinished waren. Ze lagen daar in hun fietskleding, sommigen zonder deken, op een dun hard matje te rusten, het was een grappig gezicht. Ik heb er 2,5 uur gelegen en daarna besloot ik nog wat te eten en de trein terug te nemen. De treinreis verliep prima.

Zou ik dit weer doen? Zeker. Maar ik realiseer me ook dat de omstandigheden erg gunstig waren: wind mee en weinig hoogtemeters. Het had veel zwaarder kunnen zijn bij andere omstandigheden. Niettemin was het een hele mooie ervaring: je ziet erg veel in een etmaal. De controleposten en het stempelen voegen ook iets toe vind ik, net als de collega fietsers die met dezelfde onderneming bezig zijn maar waarbij iedereen toch in staat moet zijn zich zelf te redden. Een 600 km brevet zou de volgende stap zijn, maar ik denk dat ik het voorlopig bij 200, 300 en 400 brevetten houd. Maar grotere afstanden sluit ik niet uit.

Total distance: 417587 m
Total Time: 21:36:25
Download