Weer thuis

Eergisteren besloot ik om na ruim vijf weken fietsen weer eens naar huis terug te keren. Reden was dat de motivatie wat verdween en omdat ik inmiddels aardig moe was. Het is inmiddels ook warm en druk met toeristen dus besloot ik om thuis eerst uit te rusten en eventueel later in het seizoen nog een tweede fietsvakantie te houden.

Op Bornholm bezocht ik een waterval die ik tijdens een vorig bezoek aan dit eiland niet had bezocht. Het ging om een heel dun stroompje water, maar niettemin was het leuk om in het bos te wandelen en over de stenen te klimmen. Vervolgens, het was inmiddels avond – dit had ik zo gepland zodat ik fraai licht zou hebben tijdens het fotograferen – de strak blauwe hemel bij dit zomerse weer vind ik lelijke foto’s opleveren – bezocht ik de ruine “Hammershus” die ik een vorige keer alleen van afstand fotografeerde omdat deze in bouw steigers stond.

Dit keer stond de ruine ook in de bouw steigers en had ik tegenlicht dus moest ik om de ruine heen lopen richting zee om vanaf daar foto’s te kunnen maken met de zon in de rug. Tevens bezocht ik dit keer de ruine.

De volgende dag op de haven bleek dat ik ook een treinticket kon kopen voor een trein die in Ystad klaar zou staan naar Kopenhagen. Mijn bankpas werd in het havenkantoor helaas niet geaccepteerd dus moest ik snel geld pinnen in Roenne op Bornholm. Dit heb ik snel gedaan en de dame achter de balie zei: “you are very fast!”. Vervolgens had ik een aangename boot overtocht naar Ystad waar ik met een Deens echtpaar sprak. Deze meldden nog dat die ochtend een personeelslid van de Deense trein op het station in Kopenhagen was gekidnapt en getapet was en dat er een verdacht pakket zou zijn waargenomen, maar alles zou veilig zijn.

Op het station in Kopenhagen werd ik door een erg vriendelijk persoon geholpen bij de internationale trein ticket afdeling en het koste de man aardig wat moeite om een route naar Haren wat vlak bij de grens van Duitsland – Nederland ligt te vinden. Uiteindelijk adviseerde hij om twee intercity tickets te nemen via Niebuell naar Hamburg en vervolgens van Hamburg naar Muenster. Muenster licht wel wat aan de zuidelijke kant, normaal reis ik via Rheine, maar vermoedelijk besloot hij dit vanwege het lagere aantal overstappen en omdat nu een plek voor de fiets gereserveerd kon worden.

Die dag reisde ik tot Dagebuell vlak over de grens in Duitsland, Noord Friesland, waar ik eerder deze reis langs fietste op weg naar de Noord Friese waddeneilanden Foehr, Amrum en Pellworm.

Ik bezoch weer dezelfde camping waar je als tent persoon alleen op een lelijk hoekje grasveld vlakbij de weg mag staan die overigens ’s avonds toch stil is – het grote fraaie grasveld met uitzicht op de weilanden is helemaal voor de campermobielen gereserveerd. Ik hoorde eerder deze vakantie tent kampeerders vertellen dat ze een gelijke ervaring op een andere camping hadden – tenten op een klein stukje, de rest van het terrein is exculsief voor de campermobielen. Ik vind dat echt een slechte ontwikkeling: in Duitsland bezoch ik onder andere de plaats Rendsburg twee maal en ik had hier graag willen overnachten zodat ik de mogelijkheid had om in alle rust deze naar mijn idee interessante plaats met indrukwekkende stalen spoorbrug te verkennen, maar hier zijn geen campings, alleen twee camperplaatsen waar je als tent persoon volgens mij niet welkom bent. En zo kwam ik bij meer camperplekken terecht die mijn openfietsmap kaart in mijn GPS als camping aangaf maar wat niet echt een camping bleek te zijn.

’s Avonds in Dagebuell arriveerde ik pas rond tien uur in de avond en ik heb nog niet zo veel gegeten dus ik ga na het aanmelden op de camping eerst naar het laatste restaurant in Dagebuell dat nog geopend is. De keuken is reeds gesloten maar ik kan nog wel ijs met wafels en chocolade bestellen wat ik direct doe. Het smaakt erg goed en ik consumeer nog twee glazen Flensburger bier die ook goed smaken. De 0,6 liter bier verneem ik goed – maar het is de laatste avond van deze vakantie dus een mooie afsluiting. En eten en drinken is in Duitsland nooit een probleem.

De treinreis tot Dagebuell verliep prima, ik kon alleen via Dagebuel terug naar huis omdat er weken lang spoor werkzaamheden aan het matige Deense spoor werden verricht waardoor de route via Flensburg niet mogelijk was. Ik moet zeggen dat ik alleen maar slechte ervaringen met de Deense spoorwegen heb: net zoals een vorige vakantie had de trein weer vertraging en hoewel ik met mijn fiets netjes naar de trein wagon liep, schreeuwde een Deense conductrice boos “NOT HERE!!!” en liep gelijk weg. Ik moest schijnbaar een andere fiets wagon nemen en als je een Deense conductrice in de trein ziet terwijl je je fiets de soms hoge trap opwerkt, dan zullen ze je nooit helpen en alleen boos aankijken en boos mededelen dat je al je bagage verplicht bent van je fiets te halen. Ik krijg de indruk dat de Deense spoorwegen fietsers echt haten zo onvriendelijk en onsympathiek word je hier als fietser behandeld door het trein personeel. En dan heb je in Denemarken ook nog eens heel vaak vertragingen en spoorwerkzaamheden. Gelukkig dat de reizigers wel altijd behulpzaam zijn in Denemarken. En in Zweden heb je zelfs verbods stickers op de ramen van treinen: fietsen verboden in de trein! Het schijnt zo te zijn dat je in de meeste Zweedse treinen helemaal geen fietsen mee mag nemen. Wat dat betreft is Noorwegen totaal anders: fraaie goede treinen, nooit vertragingen tijdens mijn bezoek en behulpzaam personeel dat je direct helpt als je per fiets de trein in wilt stappen.

Tot Hamburg ging het goed. Een vorige keer toen ik met regionale treinen reisde ging het in Hamburg fout omdat ik een trein miste omdat ik op het verkeerde perron stond omdat een spoor wijziging niet op dat perron was aangekondigd. Omdat de trein naar Hamburg reeds 10 minuten vertraging had opgelopen had ik niet zoveel tijd om naar de informatie balie te gaan voor een dubbele controle, dus vroeg ik een dame in de lift – je moet vanwege de fiets per liften naar het perron wat veel tijd kost – of er nog spoor wijzigingen waren voor de trein naar Muesnter. Nee, die waren er niet, ze had het toevallig zojuist zelf nagevraagd! Zelfverzekerd stond ik dus op perron 8 zoals op de route tabel die ik in Kopenhagen kreeg. De intercity met geboekte zit en fiets plaats zou om 14:46 uur vanaf spoor 8 vertrekken en zou in een keer tot Muenster doorrijden en had een restauratie aan boord. Echter, tien minuten voor vertrek kwam er een geheel andere plaats van bestemming met een veel latere vertrektijd op het bord van spoor acht te staan! Ik haastte mij snel naar een persoon die een dame uitleg gaf over toevallig dezelfde trein naar Muenster. Zij vroeg mij of ik ook deze trein zocht en of ik wist waarom de trein er nog niet was op spoor acht. De man vertelde dat de trein in ieder geval niet vanaf spoor acht zou vertrekken. Ik zocht snel naar personeel in een andere trein die net was gearriveerd, maar nergens was trein personeel bij de trein of op het perron te vinden. Het zou teveel tijd kosten om naar de informatie balie te gaan – die lag op een andere verdieping verder op. De man kwam naar mij toe en vertelde dat de trein op perron 11 klaar voor vertrek stond. De lift stond vol met dames met kinderwagens en de trein reed inmiddels weg. Ik baalde er grondig van! Ik ging maar eens naar de informatie balie van der Bahn om te informeren waarom bij Der Deutsche Bahn dingen nooit gecommuniceerd worden. De man vertelde mij dat het spoor op mijn route onjuist was. Ik vroeg hem waarom dat dan niet op spoor 8 aangegeven werd. De reden was omdat het “planmassig” was: er waren bouwwerkzaamheden op dit station en de tijden stonden wel juist op de borden op het station. Ik kon geen volgende intercity nemen want de fiets was het probleem, hiervoor moet je een reservering hebben die ik nu had verloren. Ik kreeg een nieuw papier met route, dit keer via Bremen en Leer naar Haren. Ik kon nu alleen nog maar via stampvolle regionale treinen reizen en moest kijken of er plaats was voor mijn fiets.

Gelukkig was er plaats en ik had zelfs een stoel – vorige keren moest ik vaak op de grond zitten naast de fiets. Dit keer had ik daar geen zin in want ik had betaald voor een intercity reservering. Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk heel matig vind van der Bahn dat je op deze manier je tickets kwijtraakt. Ik kwam bij een ouder echtpaar uit Leipzig te zitten. De vrouw was vriendelijk maar de man vond ik irritant: hij vertelde steeds dat hij uit Ost Friesland kwam, en eerst had ik niet door dat hij daar graag een verhaal over wilde vertellen. Daar begon hij op een gegeven moment mee en dat heeft volges mij wel 15 tot 30 minuten geduurd. Hij praatte ook niet helemaal het Duits dat ik gewend was dus ik kon hem niet heel goed volgen en hij werd behoorlijk kwaad tijdens zijn gesprek en verwachtte volgens mij veel begrip van mij, helaas begreep ik er weinig van – het ging over oost en west Duitsland en zijn broer was politiek gevangene in een tuchthuis en hij was kwaad op de West Duitsers omdat ze veel te lichtzinnig zouden denken over de omstandigheden in oost Duitsland. Ook werd op straatnaam detail niveau verteld waar hij de grens naar West Duitsland over ging. Ik heb het hele verhaal half aangehoord en nauwelijks gereageerd, ik kan er helaas niet veel mee. Op een gegeven moment vertelde zijn vrouw dat hij nu wel genoeg verteld had over het onderwerp.

Inmiddels arriveerde de trein in Bremen en ik wendde mij eerst opnieuw naar de info balie omdat de vriendelijke conductrice op de trein naar Bremen mij verteld had dat ik dit moest doen: mijn intercity tickets waren namelijk niet geldig op het traject naar Leer. Ik moest mij eerst melden bij de info balie om daar te vragen hoe ik verder moest reizen. Ik moest weer een nummer kaartje trekken en een tijd wachten waarna ik de dame van de info balie vriendelijk de situatie uitlegde. Ik liet haar het reisschema dat ik in Hamburg bij de info balie kreeg zien. Ze reageerde ge├»rriteerd: “op dit schema staat dat uw trein richting Leer over 1 minuut vertrekt! Waarom staat u hier dan?”. Ik vertelde haar, dat ik mij van de conductrice op de trein naar Bremen hier eerst moest melden i.v.m. ongeldigheid ticket naar Leer. Ze werd zelf wat kwaad en zei dat ik gewoon via Leer kon reizen en ze vroeg waarom ik dat niet gewoon deed en waarom ik niet opschoot? Ik werd toen even flink kwaad – mijn geduld raakt ook een keer op als ik overal opnieuw alles moet uitleggen en de mensen kwaad worden voor fouten waar ze zelf verantwoordelijk voor zijn. Ik vertelde de vrouw of ze even op wilde houden met haar arrogante toon en waar het goed voor was dat ik verantwoordelijk werd gehouden voor niet communicatie van de Deutshce Bahn. Opeens werd ze heel vriendelijk en drukte direct een nieuwe reistabel uit voor een trein over Osnabrueck naar Rheine. Ik kon hier instappen en kon mijn IC tickets tot Haren gebruiken. Erg jammer vond ik het optreden van deze dame maar ik besloot het maar te proberen hoewel ik mijn twijfels had of ik zonder problemen met mijn tickets tot Haren kon reizen.

Het ging gelukkig tot Rheine goed en de conducteurs waren begripvol en vriendelijk. In Rheine arriveerde nog aardig wat politie die een trein opwachtten met voetbalsupporters maar ook dit ging goed. In de trein naar Haren zaten gelukkig niet veel voetbal supporters meer maar ze hadden wel letterlijk van iedere wagon een enorme smeerboel gemaakt: de grond was plakkerig en plasjes bier lagen in iedere wagon, met af en toe shag erdoor en blikjes bier en flessen wijn lagen op de grond en in de prullenbakken, natte doekjes en een penetrante bierlucht. Ik besloot zelf maar even het initiatief te nemen naar de conducteur te gaan want het info centrum op het station van Rheine was reeds gesloten. De conducteur was verbaasd dat ik mij zorgen maakte over de geldigheid van het ticket: een stukje meer of minder mee reizen daar ging hij niet moeilijk over doen! Ik stapte in Haren uit en werd nog vriendelijk geholpen met de fiets door de conducteur en enkele voetbal supporters.

Vervolgens fietste ik de laatste 25 kilomters van deze geslaagde fietsvakantie naar huis. Meestal gaat reizen met Der Deutsche Bahn goed, maar je moet wel rekening houden met een grote kans op vertragingen en volle treinen, vooral in de zomer. Toch is in de meeste gevallen het personeel vriendelijk en behulpzaam net als de reizigers. Het is niet van het Noorse niveau, maar de prijzen van de Duitse treinen liggen ook veel lager. Vaak zijn er ook interessante aanbiedingen of tickets zodat je voor slechts enkele tientjes door heel Duitsland kunt reizen, soms met meerdere personen.

Hierbij de route van de fietsvakantie: (alle dag tracks zijn samengevoegd en het aantal trackpoints is sterk gereduceerd om laadtijd te beperken)

Total distance: 3566806 m
Total Time: 22:04:24
Download

Totaal aantal kilometers: 3653 km

Hierbij de laatste foto’s die ik op Bornholm maakte:

5 gedachten over “Weer thuis

  1. Greenmachinist

    Hoi Jeroen,
    Met veel aandacht je avonturen gevolgd, deze gebieden zijn prachtig om met de fiets te doorkruisen, nu eerst een weekje of zo bijkomen zeker.
    Volgend jaar willen wij ook in deze landen fietsen met en ik durf het haast niet te zeggen een Camper. Een buscamper, dat dan weer wel.

    Groet,

    Greenmachinist.

    Reageren
    1. j.postema Bericht auteur

      Goi Greenmachinist, leuk om te lezen dat het avontuur werd gevolgd! Ja het gaat zeker wel een weekje duren voordat ik weer helemaal uitgerust ben. Gaan jullie (ook) per ligfiets (Greenmachine?) deze landen verkennen?

      groeten Jeroen.

      Reageren
      1. Greenmachinist

        Dat is nog niet zeker want ik ben de enige ligfiets gebruiker.
        Mijn vrouw heeft reuma en heeft een gewone fiets met trapondersteuning. het is wat socialer als ik dan ook de rechtop fiets meeneem.
        groet,

        Greenmachinist.

        Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.