Greifswald

Vanmiddag arriveerde ik in Greifswald. Eergisteren vertrok ik met erg veel wind en regen van Soenderborg naar de haven in Gedser.
Ruim een half uur moest ik op het open winderige haven terrein wachten met doorweekte kleding. De lantarenpalrn bewegen heen en weer door de wind en er is geen beschutte wachtruimte en alles is afgesloten met hekken. Terwijl de automobilist droog in zijn automobiel zit moet ik in de koude wind wachten. De maximum temperatuur is de laatste dagen zo’n 15 geden maar met deze wind en regen voelt het kouder. Toch voel ik mij met dit weer aktiever en beter dan bij het warme zonnige weer.
De bootovertocht is nogal ruig, de zee is erg wild in mijn beleving en het schip gaat flink op en neer. Af en toe hoor je een geruis door de luchtroosters gevolgd door ern harde klap van de flinke golf die tegen de wand van de boot slaat waarna er een boel water langs de raampjes valt. De mensen kijken ook niet zo vrolijjk, alleen vier Zweden lopen erg opgewekt langs mij. Opvallend hoe vrolijk de Zweden eigenlijk altijd zijn.
In Rostock ben ik blij dat ik de tocht overleefd heb en fiets naar de busje van de polizei om navraag te doen over de camping die ik gisteren online vond. De man vertelt dat daar geen camping is, hij is in deze omgeving opgegroeid. Toch besluit ik er naartoe te fietsen want het is de enige camping op mijn route die niet aan de toeristische oostzee kust ligt. Ik vraag nog aan twee dames naar de camping maar hier is geen camping. Ik neem de afslag waar geen bord met camping staat. Ik ben erg moe en ga er alvast vanuit dat het wildkamperen wordt totdat ik halverwege de doodlopende weg een oud geel bord “camp” zie. Ik fiets verder tot de weg eindigd bij de woning met leuk ingerichte ruin en enkele tentjes en Nederlandse motorrijder.
Hij vertelt dat de eigenaar langzaam wil stoppen met de camping. Ik kan hier terecht en zet de tent achteraan op de erg fraai plekje. Dit is de mooiste camping tot nu toe, alleen jammer van de irritant lawaaiige autoweg die hier vlakbij is.
’s Avonds zit ik in de clubruine, een leuk ingerichte open ruimte met vier muren met kooktoestel en tafels. Ik mag met een Slowaakse familie mee eten en het vlees smaakt goed want zelf eet ik weinig vlees onderweg.
De volgende dag fiets ik een route die in mijn gps openfiets.ap kaart staat maar hij voert over zeer matige wegen: modderpaden waar de fiets in wegzakt en ik moet regelmatig lopen. Ook veel hobbelende betonwegen en kasseien. Echt een gigantisch slechte infrastructuur hier in oost Duitsland. In een dorpje word ik weer met veel lawaai door een vrachtwagen van de weg af getoeterd. Inmiddels weet ik zo goed als zeker dat ik door enkele ongemanierde Duitse automobilisten ten onrechte van de weg word getoeterd: Gisteren reed ik over een rotonde met fiets en voetpad en het fietspad ging met witte streep de weg op en ernaast lag er voetpad met het bord “fahrrad frei”. Kortom het lijkt er op dat ik de verkeersregels hier beter weet dan een aantal Duitse automobilisten. Daarnaast stond in dit dorp het voetpad vol met containers, links en rechts waardoor het letterlijk onmogelijk was hier te fietsen. Mijn jas bleef nog achter de container haken waarna ik toch maar weer de weg op ging. Ook auto’s worden hier op de voet en fietspaden geparkeerd over de volledige breedte. En lantarenpalen en slecht zichtbare stalen palen worden overal midden op fietspaden geplaatst. Ik kan niet anders zeggen dat ik fietsen in Duitsland steeds minder plezierig ga vinden. Wat een verschil met ScandinaviĆ« waar men niet toetert.
Zodra je van de weg af bent zijn de mensen heel vriendelijk. Echter is de kust behoorlijk druk en in mijn beleving wat saai: een glooiend landschap met korenvelden en bos en water. Best aardig maar niet extreem bijzonder.
Greifswald is een fraaie stad met fraaie historische bouwwerken. Via een kanaal met bootjes kom ik bij een camping met trekkersveld. Helaas wel continu muziek gedreun verderop.
Sinds gisteren heb ik opeens last van een stijve spier aan de voorzijde van het rechter onderbeen. Daarom heb ik vandaag zeer langzaam gefietst. Hopelijk gaat het snel over, ik ben verbaasd dat ik zoiets krijg na de maand probleemloos fietsen. Misschien komt het door het fietsen door de modderige zandpaden?
’s Avonds ontmoet ik een Nederlands stel de in Polen hebben gefietst. Volgens hun soms zeer gevaarlijke wegen en mensen die geen contact willen en geen Duits en geen Engels willen spreken en nig slechtere wegen dan hier in oost Duitsland. Een heel ander verhaal dan ik van enkele Duitse fietsers hoorde die erg positief over fietsen in Polen waren. We zullen zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *