Maandelijks archief: juli 2015

Nykoebing

Vanmiddag arriveerde ik in Nykoebing in Denemarken. Gisteren fietste ik door Kiel en vervolgens tot iets voor het eiland waar de boot van Puttgarden naar Roedbyhavn gaat.

Een irritante Duitse automobilist toeterde mij in de dorp van de straat, ik blijf het Duitse verkeer gestressd vinden na mijn bezoek aan Scandinaviƫ. Er wordt hier hard gereden, naar mijn mening te hard. Men vliegt hier vaak door de bocht op kleine landweggwtjes. Er lag wel een fiets wandelpad, maar het blauwe ronde bord verplicht fietspad stond er niet. Alleen een rond blauw bord met voetgangers en daar onder wit bord met fahrrad frei. Mijn interpretatie was dat je dan niet verplicht bent op dit pad te fietsen. Ik vroeg en bewoner na en die vond het volledig terecht dat ik van de weg was afgetoeterd. Ik blijf mijn twijfels houden of Men wel gelijk had. De Duitse fietspaden zijn incidenteel prima maar vaak een ramp. Heel veel hobbels en soms binnen de bebouwde kom zelfs onverhard.

Verder verliep de reis prima. Wel zeer veel regen waardoor de linker grote teen iets wat op een blaar lijkt kreeg. Vanochtend bij de apotheek die je in Duitsland overal vindt blarenpleisters gekocht en dat lijkt te helpen.

Vanavond nog even onweer met een pittige hagelbui gehad. Ik voel mij mentaal echter wel beter met dit koelere weer. Die zon is vermoeidend en zorgt ook voor veel drukte buiten.

Ik ontmoettte nog een ligfietser bij de brug voor Puttharden die op een flux? Ligfiets op pad was. De apotheker kwam ook naar buiten om te informeren naar mijn ligfiets, zelf had hij ook de ligfiets van flux?

(nabij) Kiel

De afgelopen nacht regende het en ’s morgens kom ik droog de tent inpakken. Ik fietste naar de haven van Pellworm waar een stevige wind stond. Dezelfde onspraakzame man stond in de keuken waar ik een pott kaffee bestelde.

Na ruim een half uur arriveerde ik weer in Dagebull waar ik langs de zee naar het drukke Husum fietste waar ik wederom een kaffee consumeerde. Inmiddels motregende het en later kreeg ik periodiek een stortbui over mij heen wat de rest van de dag zo doorging. Ik fietste een tweede maal deze tocht door Rendsburg waar ik geen camping vond maar wel twee camperplaatsen.

Ik besloot na 100 km nog even door te fietsen want de avond was nog maar net begonnen. Eerst een stukje langs het bord ostsee kanaal maar de weg was dermate slecht dat ik snel een betere weg opzocht.

Zo’n twintig kilometer voor Kiel kwam ik bij een camping waarvan mijn gps de naam …. aangaf. Iets voor deze plek informeerde ik bij een passant of dit een gewone camping was en of ik er kon kamperen. Het was een naakt camping en ik kom er met mijn tent overnachten. Omdat ik er inmiddels 123 kilometer op had zitten en omdat ik twijfelde of ik in Kiel eenvoudig een camping zou vinden besloot ik een kijkje bij deze camping te gaan nemen.

Ik nam een doodlopend weggetje dat naar de groot stalen hek voer waar ik aanbelde. Na even wachten arriveerde een vrouw en werd ik het terrein opgelaten. Het bleek geen probleem te zijn om hier te overnachten. Ik werd vriendelijk ontvangen en werd gelijk met “du” aangesproken, zoals ik dat in ScandinaviĆ« gewend ben. Ik krijg een mooi plekje en de camping ziet er netjes en erg rustig uit. Mijn Nederlandse buren komen uit Groningen en ik word voor koffie met koek uitgenodigd. Hele vriendelijke mensen en mijn buurman vertelt wat over naturisten campings en zijn hobbie fotograferen.

Morgen probeer ik het wat rustiger aan te doen maar met die regen fiets ik altijd continu door omdat ik anders te veel afkoel. Eerst veel wind tot storm en nu meerdere dagen zeer veel regen gaat wel wat vervelen maar momenteel voel ik mij goed. Vanaf donderdag zou de zon weer gaan schijnen.

Hierbij de foto’s van de afgelopen dagen.

Pellworm

Gister ochtend vertrok ik per boot vanaf Amrum naar Dagebull. In de haven was het erg druk en de boot die arriveerde zat behoorlijk vol met mensen.
Vanaf Dagebull fietste ik via de kust naar de haven waar ik een boot naar het eiland Pellworm wilde nemen. Ik kende de vertrektijden niet maar twee kilometer voor de haven bleek de voorband lek te zijn. Deze band ging nogal vaak lek maar heeft het daarna een tijd zonder problemen gedaan. Omdat ik wat gehaast een nieuwe binnenband monteerde deed ik de aanname dat een groot gat de oorzaak was en controleerde ik alleen de binnenzijde van de buitenband op deze plek op voorwerpen. Na even fietsen liep de band opnieuw leeg en bleek het grote gat niet de oorzaak geweest te zijn: een heel dun stukje ijzerdraad was de boosdoener. Ik gebruikte nu de nieuwe bandenplakkers maar opnieuw liep de band leeg! Ik kreeg er flink de zenuwen van want inmiddels vermoedde ik mijn boot te missen. Niemand van de voorbijgangers kende de vertrektijden. Iets eerder kreeg ik ook nog een heftige stortbui die in het gezicht striemde met veel rukwind in mijn gezicht.
De derde plak poging gebruikte ik een oude vertrouwde plakker die veel groter en aan de randen dunner is zodat het mooi versmelt met de lijm op de band. Dit keer ging het goed. Ik monteerde direct de schwalbe mararthon supreme reserve vouwband want de schwalbe city het draadband die ik twee jaar terug noodhedwongen in Helsinki kocht vind ik niet betrouwbaar meer i.v.m. lekken.
In de haven aangekomen, ik was ook niet zeker of hier de boot naar Pellworm zou vertreken want soms zijn de ingetekende bootverbindingen in mijn openfietsmap gps kaart niet actueel, fietste ik snel achter een rij automobielen aan in de veronderstelling dat de boot die in de haven lag naar Pellworm vertrok. Dit bleek niet de juiste boot te zijn, over ruim een uur vertrok de laatste boot naar Pellworm. Ik repareerde de binnenband en toen de boot arriveerde begon het flink hard te waaien, je hoorde een fluitend geluid en de boot naderde in scheve positie de haven. Ik twijfelde of de boot vandaag nog zou vertrekken want een persoon vertelde dat er rukwinden van windkracht 8 tot 9 voorspeld was voor deze avond en een ander persoon had het over windkracht 11. Verschillende feesten waren afgelast.
Tot mijn opluchting kom ik de boot op rijden, een onspraakzame man stond in een metalen model vuurtoren waar ik schijnbaar een kaartje kom kopen. Ik liep de boot op en consumeerde patat die in de oven werd opgewarmd en aan elkaar kleefde. Maar ik wilde nu met deze wind en regen geen honger krijgen want ik moest ook nog uitzoeken waar de camping op het eiland was. Volgens het internet zou er een moeten zijn. Aan boord spreek ik met een andere fietser die morgen het havenfeest wil bezoeken. Tot mijn verbazing is de zee rustig en in ruim een half uur arriveer ik op Pellworm.
Ik rijd stevig door naar de camping die een vrouw mij in de folder aanwees. Ik zie een veldje met kampeernobielen en dit blijkt de camping te zijn. Er blijken nog twee tenten te staan en ik word vriendelijk ontvangen.
Ik plaats mijn tent op de mooi stukje gras in de luwte bij een het want de wind neemt verder toe.
In het overdekte gedeelte ontmoet ik een gezin uit Lubeck die hier per fiets is. Ze bevestigen dat Pellworm veel minder toeristisch is dan Amrum.
Ik besluit een dag op dit eiland te blijven en fiets een rondje over het eiland en bezoek eerst de oude kerk en vervolgend het havenfeest waar ik koffie met gebak consumeer. Ik breng een bezoek aan het zwembad en vervolgens aan een informatiecentrum voor hybride energie: windmolens en zonnepanelen verbonden aan een grote accu voor het bufferen van de gewonnen energie.
Daarna fiets ik terug naar de camping. Vandaag scheen gelukkig de zon en de wind is eindelijk gaan liggen maar momenteel is de hemel weer grijs en motregent het af en toe. Erg zomers vind ik het tot nu toe niet met een middagtemperatuur van 17 graden.

Amrum

Eergisteren fietste ik van Soenderborg in Denemarken naar Dagebull in Duitsland.

Aan de Deense kust was het vrij druk en voer de route langs een nationale fietsroute zodat ik opeens veel vakantiefietsers passeerde. Het binnenland van Duitsland was weer vlak en opvallend rustig trn opzichte van Denemarken.

Bij Dagebull nam ik een eenvoudige camping waar ik een Noorse fietser ontmoette die met de Noordzee route bezig was.

Gisteren nam ik de boot naar het eiland Foehr waar ik een rondje fietste en een aarden wal bezocht. Verder was het geen bijzonder bezienswaardig eiland.

Om vier uur nam ik de boot van Foent naar Amrum. Dit blijkt een mooi eiland te zijn. De camping is wel erg druk en mijn buren zijn vriendelijk maar praten nogal harden erg duidelijk. De drukte en het spraakvolume verz hilt hier nogal met de Scandinavische landen. Maar verder is het een mooie camping in de duinen.

Vandaag houd ik een rustdag op Amrum en morgen wil ik het eiland Pellworm bezoeken.

Soenderborg

Vandaag arriveerde ik aan het eind van de middag in Soenderborg. Ik besloot het eiland Aero over te slaan nadat ik op de website van de boot zag dat de boot vandaag voor voertuigen op de meeste vertrektijden volgeboekt was. Misschien kon de fiets wel mee maar ik had geen zin in drukke toestanden. Bij de laatste overtocht naar Langeland moest ik als ligfietser als laatste met de lawaaiige motoren de boot op rijden, het groepje bukfietsers mocht wel vooraan als eerste de boot op.

Ook had ik geen zin in twee boot overtochten dus sloeg ik het vermoedelijk toeristische Aero over.

De bootovertocht verliep vandaag goed, weinig passagiers en ik kon direct de boot op fietsen. Waar ik de laatste jaren steeds minder plezier aan beleef is dat je als fietser bijna altijd samen met de lawaaiige automobielen bent. Ook op campings zie ik bijna geen trekkersveldjes meer waar automobielen niet op kunnen. Dat betekent hard geklapper van autodeuren en het risico om plat gereden te worden als een auto niet goed op de rem staat of indien met achteruit rijdt en niet goed kijkt. Vandaar dat ik wel eens een wandelvakantie overweeg.

Vandaag zag ik veel fietsers. Dit schijnt een nationale fietsroute te zijn.