BRM 400 Diagonaal Delfzijl – Vlissingen

Na toch wel flink twijfelen besloot ik afgelopen woensdag om mij toch in te gaan schrijven voor het 400 km brevet dat in Delfzijl start en finished in Vlissingen. Redenen voor twijfel waren een nog ietwat gevoelige rechter voet van de vorige 260 km en bijna geen ligfiets trainings kilometers. Ik vroeg mij af hoe de laatste 100 km zouden zijn. Maar de organisator was positief en een vriend van me ook, dus meldde ik me toch aan.

Afgelopen vrijdag avond fietste ik naar het treinstation van Emmen waar ik in de trein naar Zwolle stapte. Een omweg over Zwolle en daarna via Groningen naar Delzijl. Toen ik in de trein in Zwolle instapte trof ik twee mannen met racefiets. Een man van middelbare leeftijd, de ander bleek later 68 jaar oud te zijn. Beiden met een flitsende lichtgewicht racefiets.

Het was ontzettend grijs en regenachtig buiten, het gaf op het kale Groninger platteland een heel desolate maar ook bijzondere sfeer.

Toen ik overstapte op de trein naar Delfzijl zag ik deze twee mannen weer, met nog meer opvallende personen. Een lange man met baard en nog een andere fietser. Er werd niet veel gesproken. Op het eind van de rit vroeg ik of ze ook het brevet gingen rijden. Ja antwoordden ze.

Ik zocht mijn hotel op, normaal ben ik niet zo’n hotel liefhebber maar ik wilde het mij zo gemakkelijk mogelijk maken voor deze gelegenheid, het startpunt was bij dit hotel. Toen ik de fietsschuur opendeed om mijn fiets te parkeren trof ik een mooie klassieke randonneur aan, en een, naar mijn mening, hele fraaie koolstof ligfiets, donkerblauw met de Zeeuwse vlag erop. Ik wist van wie die fiets was, een 75 jarige Zeeuw.

Ik ging naar mijn kamer en vond het hotel niet echt mooi aan de buitenkant met zijn metalen wanden. Toch had het wel wat samen met dat natte grijze weer. Het hotel zag er overigens heel netjes uit, best luxe. Ik sliep goed en de volgende ochtend tijdens het ontbijt trof ik een jong persoon uit de V.S. Hij had onlangs nog een 600 km brevet gereden. Ik sprak nog een paar fietsers en we vertrokken om 9:00 uur. Het begon al snel te regenen, hele donkere wolken dreven boven mijn hoofd. Ik liet de groep maar snel gaan want ze reden me te hard. Ik had, zoals de organisator al per mail liet weten, maar wat ik niet kon geloven, toch wind in de rug! Dus het ging heel snel. Ik reed veel harder dan anders en ik hield dat makkelijk tot Zwolle vol. Ik begon hoop te krijgen, maar de achillespees deed wel wat raar en mijn GPS apparaat moest ik af-tapen omdat er anders regen in kon lopen omdat de aan / uit knop onlangs defect is geraakt. Zonder dat apparaat zou ik aangewezen zijn op een mede fietser. Kortom, ik bleef wat ongerust voor een goede afloop.

Het laatste stukje tot de stempelpost in Giethoorn (110 km) fietste ik met twee ligfietsers mee, ze reden op een M5 mid-racer en carbon high racer. Wel fraai om te zien met de 28 inch wielen. In Giethoorn trof ik een aantal collega fietsers die al aan het eten waren. Ik bestelde een pannekoek met appel die prima smaakte, ik deed er extra veel stroop en poedersuiker op. Ik was dus niet meer de laatste, dat vond ik wel prettig want anders moet je de hele 410 km alleen fietsen, dat kan ik wel, maar ik vind het toch juist leuk dat je af en toe een collega fietser treft en spreekt.

Na Zwolle bij de Veluwe kwamen de eerste hoogtemeters maar ook dat ging goed. De tweede stempelpost was in Scherpenzeel (220 km) waar ik begin van de avond arriveerde. Hier werden tosti’s geserveerd, broodjes, koffie, cola, etc. De organisatie was prima en het waren hele leuke mensen. Hier heb ik lekker gegeten en flink veel koffie gedronken om aan mijn caffeine verslaving tegemoet te komen. Daarna brak de zon zelfs door en werd het rustiger op de weg en begon ik er echt van te genieten. De twijfels verdwenen en ik begon nu te geloven dat het haalbaar was. In een klein dorpje met luidruchtige buiten disco bezocht ik een pizzeria om een pizza te eten want ik had opeens ontzettende honger. De mensen waren geinteresseerd in de fietstocht en wensten mij succes.

De route voer hierna langs fraaie watertjes, maar ook langdurig door stedelijk gebied, Dordrecht in, maar wel over rustige recht-toe-recht aan fietspaden die goed te fietsen waren. Wel een leuke afwisseling. In Dordrecht was het laatste (McDonalds) restaurant, hierna zou er geen mogelijkheid meer zijn om nog eten te kopen. Het was nu iets na twaalven en ik bestelde een flinke hoeveelheid zoetigheid. Hier trof ik een aardige collega fietser waar ik al eerder een stukje mee samen had gefietst deze tocht. Daarna vertrok ik weer en hij kwam later maar ik heb hem niet meer gezien.

Nu was het donker en fietste ik naar Zeeland. De wind kwam weer terug om 3:00 uur, dit keer was hij gedraaid en op enkele grote bruggen had ik hem recht tegen. Dat was echt zwaar want ik moest nog een kleine 100 km fietsen tot het eindpunt. Het lichaam voelde nog vrij goed, een beetje moe en de bovenbeen spieren werden wat stijf, maar verder geen problemen. Ik probeerde op constante snelheid door te fietsen en af en toe nam ik een korte pauze om wat te eten en drinken want ik ontdekte dat na enkele stroopwafels de snelheid direct met tien procent steeg.

Ik kwam nog een Duitse fiets collega tegen die had moeten overgeven, hij had maag problemen. Ik heb even met hem gepraat maar kon niets voor hem doen. Hij fietste zondermeer de tocht uit vertelde hij me. Daarna heb ik rustig naar het eindpunt gefietst. Ik was er veel sneller dan gedacht: de tijdlimiet was 27 uur, dus je moest zondag voor 12:00 uur finishen, ik finishte om 6:25 uur. Ik was ontzettend blij en de organisator feliciteerde me en kwam direct met eten en drinken. De definitieve afgelegde afstand komt uit op 412 km, een persoonlijk record want het oude record stond op 292 km die ik op de bukfiets fietste.

We hebben nog even gekletst waarna ik in het zaaltje van de turnvereniging op een vrij hard matje ben gaan liggen, net als enkele andere fietsers die al eerder gefinished waren. Ze lagen daar in hun fietskleding, sommigen zonder deken, op een dun hard matje te rusten, het was een grappig gezicht. Ik heb er 2,5 uur gelegen en daarna besloot ik nog wat te eten en de trein terug te nemen. De treinreis verliep prima.

Zou ik dit weer doen? Zeker. Maar ik realiseer me ook dat de omstandigheden erg gunstig waren: wind mee en weinig hoogtemeters. Het had veel zwaarder kunnen zijn bij andere omstandigheden. Niettemin was het een hele mooie ervaring: je ziet erg veel in een etmaal. De controleposten en het stempelen voegen ook iets toe vind ik, net als de collega fietsers die met dezelfde onderneming bezig zijn maar waarbij iedereen toch in staat moet zijn zich zelf te redden. Een 600 km brevet zou de volgende stap zijn, maar ik denk dat ik het voorlopig bij 200, 300 en 400 brevetten houd. Maar grotere afstanden sluit ik niet uit.

Total distance: 417587 m
Total Time: 21:36:25
Download

Naar Osnabrück

Ik was nieuwsgierig hoe mijn ligfiets conditie er voor stond, dus besloot ik vandaag een stukje te gaan fietsen met de ligger. Ik had al eerder willen fietsen, maar door het warme weer kwam het er niet van.

Ik vertrok vanochtend om 7:45 uur, niet erg vroeg, maar ik ben niet zo’n vroeg persoon. De heenweg voer over rustige kleine landweggetjes, de kwaliteit van het wegdek liet soms te wensen over. Omdat ik de wind in de rug had, ging het sneller dan gedacht en was ik tegen 14:00 uur al in Osnabrück. Hier ging ik opzoek naar een bakker, wat nog niet zo gemakkelijk was. Het is een fraaie stad in een fraai heuvelachtig landschap, maar het heeft wel een wat erg luxe en modern centrum wat winkels betreft. Een degelijke Duitse bakker vond ik dus niet gemakkelijk. Ik vroeg een persoon en die vertelde mij vriendelijk waar ik moest zijn. Dit leek iets beter, hoewel het nog steeds een groot overdekt winkelcentrum was met meerdere bakkerijen. Ook dat verdwijnt langzaam in Duitsland, kleinschalige familie bedrijven / bakkerijen.

Het was ook flink druk in het centrum van Osnabrück. Via een rivier fietste ik de stad binnen. Na twee gebakjes en twee koffie stapte ik weer op de fiets om aan de terugweg te beginnen. Ik kwam door een heel mooi landschap met veel heuvels. Het eerste klimmetje viel nog flink tegen op de ligfiets. Later ging het beter, maar het ging wel regelmatig omhoog en omlaag. Tot mijn verbazing maakte ik zo’n 1300 hoogtemeters deze rit.

Ik fietste langs de “Tiefe Hase”, een riviertje, waar kinderen in bootjes aan het varen waren. Het was een fraai meanderende rivier met stroming in een groen bos.

Via Haselünne fietste ik naar Meppen waar ik nog wat at. Daarna fietste ik het laatste stukje naar huis. Ik kon goed de snelheid vasthouden. Het was een aangename tocht en de ligfiets conditie is nog niet verdwenen.

Total distance: 260405 m
Total Time: 14:07:44
Download

Dag 14: naar Lauenburg

’s Morgens fietste ik verder langs de Elbe en bezocht weer een uitkijktoren waar ik een dame uit Berlijn sprak die ook een fietsvakantie hield, maar ze had slechts enkele dagen tijd vanwege haar werk. Daarna kwam ik een jonge fietser tegen, Jonas, die af en toe in de Elbe zwom. Toen ik ergens op een bankje zat en met een oudere meneer aan het praten was, kwam de fietser er aan en vroeg de man of hier ergens in de buurt heuvels kwamen. Hij herinnerde zich namelijk van een vorige fietsvakantie dat in een gebied met heuvels een heel fraaie houten pauze hut stond. Een hele grote hut waar je mooi kon overnachten vertelde hij. Ik bood hem aan op mijn GPS te kijken en hij meende het gebied te herkennen en vroeg of ik zin had om mee te fietsen. Ik besloot dat te doen en samen fietsten we richting de plek op de kaart. Helaas vonden we de hut niet, maar ik zei dat ik geen bezwaar had om ergens in het bos de tent op te zetten. Jonas ging iedere dag wildkamperen dus het leek hem ook een goed plan. Ik zocht een stukje bos uit dat niet de smal was en we fietsten een smal weggetje het bos in. Al snel fietsten we door het bos heen en kwamen op een open gebied met hoog gras. Jonas riep enthousiast dat hij een hele mooie plek aan het water zag. Hij sloeg snel rechts af want links waren vissers bezig en enthousiast riep hij een hele fraaie plek gevonden te hebben. Dat was ook zo, het was een mooi strandje aan de Elbe.

We zetten onze tenten neer en hij had eten bij zich, ik had alleen voor noodgevallen krentenbrood bij mij. We spraken af dat we met mijn brander zijn linzen gingen koken. Hij at iedere avond linzen met een beetje zout, verder niets. Hij legde uit dat er veel eiwitten in de linzen zaten. Dat herinnerde ik nog van de tijd dat ik zelf veganist was. Zijn opa hield dieren en alleen daar at hij van – hij wilde geen dierlijke producten uit de supermarkt eten vanwege de twijfelachtige kwaliteit en het dierenwelzijn begreep ik. Hij deed die avond de ontdekking dat honing goed samengaat met de linzen. Later aten we nog wat krentenbrood en maakte ik koffie. Vervolgens besloot ik even de Elbe in te gaan omdat ik al twee dagen niet meer gedouched had en ik had veel gezweet de afgelopen tijd.

De volgende dag nam ik afscheid van Jonas, het was een behoorlijk avontuurlijk persoon dat ook liftend naar Oostenrijk ging om solo wandeltochten door twee meter hoge sneeuw te maken, alles low-budget, vermoedelijk om geld te sparen voor ontwikkelingshulp in India.

Total distance: 108617 m
Total Time: 14:40:51
Download

Dag 13: naar Wittenberge

Vandaag fietste ik tot iets voorbij de stad Wittenberge. Ik bezocht in de plaats Arneburg een uitzicht platform met fraai uitzicht op de Elbe. Een kat lag hier ontspannen zich te wassen totdat een man met hond het platform op kwam lopen. Ik zocht nog naar een oud kasteel dat ik niet kon vinden maar later bleek dat hier vroeger een kasteel heeft gestaan maar dat nu alleen enkele delen van de fundering zijn overgebleven.

Vlak voor Buttnershof ontdekte ik een kerkruine waarvan de toren te beklimmen was. Vervolgens fietste ik naar Wittenberge, een bijzonder ogende stad met lange spoorbrug met naastgelegen hobbelend fietspad dat uit heel veel naast elkaar gelegen bielzen bestond die allemaal een ongelijke dikte hadden. Een oudere vrouw, ik schat dat ze toch minstens 70 jaar oud was, liep over de brug met bepakte fiets, het maakte een leuke en ouderwetse indruk op mij. Omdat voor de brug bij het fietspad een bord stond dat het verboden was te fietsen keek de dame denk ik wat boos naar mij toen ik haar voorzichtig passeerde. Ik zei haar vriendelijk gedag maar ben helaas vergeten te informeren of ze ook op fietsvakantie was.

Wittenberge ben ik vrij snel door gefietst, ik deed er boodschappen en men was met kanonschieten bezig bij de dijk aan de Elbe, met soldaten in traditionele kleding. Wat verderop kwam ik langs een kleine haven met aan de andere kant van de dijk een gebouwtje dat er bij hoorde waar ik naar mijn idee mooi mijn tent kon neerzetten. Toevallig was aan de rivier kant van de dijk een vrouw haar hond aan het uitlaten en ik vroeg haar of zij misschien wist of ik hier kon kamperen. Dat kon, ze zat in de club en belde de man die hier over ging. Ik kon alvast mijn tent opzetten en als ik zin had, kon ik aan de andere kant van de dijk, bij het water, bij hun komen zitten, ze gingen barbequen. Een half uurtje later arriveerde de man en deed de deuren van het toiletgebouw open. Na pasta gekookt en gegeten te hebben besloot ik maar even te kijken bij de mensen. Ze zaten op een steiger en waren bezig met bier drinken en af en toe dronken ze wat schnapps. Ik kreeg bier aangeboden en nam plaats bij het gezelschap. Het waren vriendelijke mensen, ze hadden allemaal een bootje in de haven liggen en vaarden meestal op de Elbe. De schnapps beviel zo te zien erg goed, ze hadden het steeds over “Joppe”, maar misschien heb ik het verkeerd verstaan, ik heb zondermeer geen kennis op dit gebied. Maar ze waren erg enthousiast over de Joppe. Ik hield het bij twee alcoholische consumpties want de volgende dag wilde ik weer fietsen.

Total distance: 88608 m
Total Time: 16:00:45
Download

Dag 12: naar Tangermunde

Vandaag fiets ik het laaste stukje langs de Saale. Bij de plaats Calbe verlaat ik de Saale en maak gebruik van een veerpont. ’s Morgens om kwart voor elf geeft de therometer al 27 graden celsius aan. Ik bedenk een binnendoorweg naar Schonebeck en neem pauze op een verlaten weg waar ik kersen pluk.

Eerst volg ik een erg slechte weg die uit grote grove stenen bestaat, ik fiets hier over het naast gelegen onverharde fietsspoor omdat de weg te veel trilt en hobbelt. Daarna kom ik op een heel goed stuk verharde weg waar alleen fietsers zijn toegestaan. In Schonebeck staat een historische installatie om zout te filteren, zoiets heb ik eerder in Duitsland gezien.

Vervolgens kom ik aan bij de Elbe waar ik in noordelijke richting fiets. Eerst heb ik wind in de rug en gaat het snel, maar soms zitten er ook stukjes slecht wegdek bij. Later slaat het weer om, er komt weer donkere lucht aan en het gaat hard waaien. Nu komt de wind van opzij en gaat het fietsen moeilijker, ik rijd op een gegeven moment slechts 12 km/uur. In Tangermunde blijkt een haven te zijn waar je kunt kamperen, hier zet ik mijn tent op. Tangermunde blijkt een toeristische maar erg fraaie Hanzestad te zijn, klein met veel fraaie baksteen architectuur.

Total distance: 126637 m
Total Time: 14:57:44
Download